Յատուկ խանութ
Յատուկ Պոէմ
Յատուկ Երաժշտություն
Գլխավոր
Հեղինակներ
Բլոգ
Որոնում
Ֆոտոարխիվ
Մուտք
Գլխավոր
Լուսանկարներ
Վիլյամ Սարոյանը և Հրանտ Մաթևոսյանը
Վիլյամ Սարոյանը և Հրանտ Մաթևոսյանը
Վիլյամ Սարոյան
Հրանտ Մաթևոսյան
Հեղինակների ստեղծագործությունները
Պատմվածք
Նարինջ զամբիկը
Հազար ինն հարյուր քառասունհինգին մեր գյուղը յոթ ազնվացեղ զամբիկ ու մի կատաղած հովատակ ստացավ՝ խտացնելու համար պատերազմի ժամանակ նոսրացած երամակը: Չեմ…
Պատմվածք
Խեղճուկրակ արաբը
Խոսրով քեռիս, ինքը զայրացկոտ և արտակարգ տխուր մարդ, մի տարի բարեկամացավ հին երկրից գաղթած կարճահասակ մարդու հետ, որ ներքուստ ժայռի նման հանդարտ էր, և…
Վիպակ
Մեսրոպ
ՄԵՍՐՈՊ Ձիապանը լավ Հայոց պատմություն գիտեր և սարերի միակմարդն էր, որ զգում էր իր հայությունըֈ Մյուսները գիտեին, որիրենք գառնարած, հորթարած են, հնձվո…
Հոդված
Մեր քույրը, մեր թարգմանիչը, մեր բարեկամը
Փակվել է ամեն հայի առջև միշտ բաց մի դուռ, մարել է թրթռուն մի գոյություն, փլվել է փխրուն սրտով Աստծու մի արարած - Պրահայում վախճանվել է Լուդմիլա Մոտալ…
Հոդված
Մեր պարտքը գրականությամբ
Վաստակով չհասած՝ տարիքով արդեն հասանք ամանորյա խոհ ունենալու իրավունքի: Տհաճ է: Երանի արդեն հարցաթերթիկը լրացրած ու շարունակելիս լինեի Իվան Իլյիչի &l…
Պատմվածք
Այդ օրը
Ես մշտապես ապրում եմ նույն մտքով՝ այսօր այդ օրն է: Իսկ օրն այդպես էլ այն չէ, թեպետ երբեմն թվում է՝ համարյա այն է:Այսօր ես իսկապես կգրեմ , այսօր ինձ պ…
Հոդված
Կամուրջ դեպի լեգենդների երկիրը
Եղեռնի ու վրեժի մասին նրա «Գեներալի քույրը» դպրոցական մեր դասագրքերում կար. դա ծանր մղձավանջային իրողություն էր, բայց Լոռվա մեր այդ գյուղ…
Պատմվածք
Ընկերների մեղքով
Երկար ժամանակ հույս էի տածել, որ Լոնգֆելոյի միջնակարգ դպրոցի իմ ընկերներից մի քանիսը այս կամ այն լավագույն ամսագրերից մեկում պերճախոս շարադրանքով կվե…
Հոդված
Նա իր կյանքը երգ դարձրեց
Մինչև իր մուտքը պատերազմի ու քաղաքականության այս ժամանակներ՝ Վազգեն Սարգսյանը լավ գրող էր. բառը, միտքը, կերպարը, գործողությունը նրա առջև սպիտակ թղթի …
Հոդված
Հավատավոր ջանք
Գրականությունը Աղաբաբյանի դավանանքն էր: Կան՝ որ հավատի նրա զորությունը չունեն և կան՝ որ իրենց հավատի խոսքը չունեն: Նա իրեն սիրո ու երկրպագության էր տ…
Հոդված
Հույս ունեմ, որ ժողովուրդը երկիրը ամայի չի թողնի
2000 թվական, 12 փետրվարի՝ իմ ծննդյան օրն է: Իմ տոնի առիթով, իմ խոսքը հին օրերում բոլորովին այլ երանգ, այլ շեշտ կունենար, եթե ընկած չլիներ 1999-ի հոկտ…
Հոդված
Նրա կենարար շունչը
Ես վերջին տհասն էի լինելու՝ ասելու համար, թե հայ ժողովրդի, անգամ՝ հայոց բանարվեստի կյանքում մեծ աղետ եղավ. այո, մեծ ու գեղեցիկ մարդու ենք հանձնում հո…
Հոդված
Մանուկ Մնացականյան
Մահը զվարթ ծիծաղների ու զնգուն արևի իմ երկիրը գորշ ու գաղջ գիշեր է արել և իր խավարի մեջ, որ շատ ավելի իրականություն չէ ու մթնած մեր հոգիների ոստայնն …
Պատմվածք
Անունս Արամ է
ԱՄԱՌԸ ԵՐԲ ԵՂԱՆԻ ՍՊԻՏԱԿ ՁԻ ՄԸ ՈՒՆԵՑԱՆՔ Հին բարի օրերէն մէկը՝ երբ ես հազիւ տասը տարեկան էի եւ աշխարհը լի էր երեւակայելի ամէն տեսակ շքեղանքով եւ կեանքը…
Հոդված
Եվ փառք իրեն ու իր սերնդին
Եթե մենք առհասարակ կարողանում ենք իշխել մեր կրքերի, մոլությունների վրա, ապա Վահագն Դավթյանը մարդու, գործչի և պոետի իր կյանքը վարում էր ճարտարապետների…
Գաղտնիության քաղաքականություն
Պայմաններ և Կանոններ
Կապ մեզ հետ
