Յատուկ խանութ
Յատուկ Պոէմ
Յատուկ Երաժշտություն
Գլխավոր
Հեղինակներ
Որոնում
Ֆոտոարխիվ
Մուտք
Գլխավոր
Լուսանկարներ
Հենրիկ Սիրավյան, Վիլյամ Սարոյան և Հրանտ Մաթևոսյան
Հենրիկ Սիրավյան, Վիլյամ Սարոյան և Հրանտ Մաթևոսյան
Հրանտ Մաթևոսյան
Վիլյամ Սարոյան
Հեղինակների ստեղծագործությունները
Հոդված
Մեր քույրը, մեր թարգմանիչը, մեր բարեկամը
Փակվել է ամեն հայի առջև միշտ բաց մի դուռ, մարել է թրթռուն մի գոյություն, փլվել է փխրուն սրտով Աստծու մի արարած - Պրահայում վախճանվել է Լուդմիլա Մոտալ…
Հոդված
Մենք դեռ դարասկզբին ենք
Քաղաքական միտքը մեծավ մասամբ հազվագյուտ սթափ անձերից զատ կամ թերևս շատերից, որոնք, այնուամենայնիվ, իրենց չեն բացահայտում, ահա այդ հազվագյուտ անձերից …
Հոդված
Աշխարհի վերջը չէ
(Գրողը պատասխանում է խմբագրի հարցերին)- Շնորհավոր Նոր տարի, սիրելի Հրանտ: Բարի ու արգասաբեր լինի 91-ը քո անձնական կյանքում, հոգեկան խաղաղություն քեզ …
Հոդված
Լույս, որ անվանում ենք խիղճ
Նրան անհնար է պատկերացնել գրասեղանի առաջ։ Ես նրան տեսնում եմ կոշկակարի իր զնդանը ծնկների արանքում և մեխերը շրթունք֊ներով բռնած (այդպիսի մի կերպար նա …
Հոդված
Վազգեն առաջին
Իրավ մեծերի համար դյուրին կյանք ու ժամանակներ չեն լինում, մահկանացուներիս անսահմանության մեջ մեծերն իրենք են պարագծում իրենց ժամանակը և իրենց անելիքը…
Հոդված
Ադամորդու պատվիրակը
Նրա իրիկնային երգերից մեկը, որ մեր մշակույթի ամենամնայուն պատկերներից է, այսպիսի երկրորդ քառատող ուներ. «Կալերի մեջ ծղնոտաբույր թիկնոցը հագած՝ …
Հոդված
Պիոն Հակոբյան
Անփոխարինելի կորուստ տվինք. մեր գրական, գիտական մտքի ասպարեզից, մեր հոգևոր հայրենիքի սահմաններից, մեր խղճի ու բարոյականության վերին ոլորտներից հեռացա…
Հոդված
Արվեստ նշանակում է ազգալյին
Ես իրավունք ունե՞մ խրախուսել կամ կշտամբել կինոյի իմ գործընկերոջը. ունեմ և կարող եմ. հասարակարգերի և հասարակարգերի, պետությունների և պետությունների, ա…
Պատմվածք
Նռնենիները
Մելիք հորեղբայրս երևի աշխարհի ամենաձախողակ ագարակատերն էր։ Սեփական երևակայության ձեռքը կրակն էր ընկել։ Սիրտը գեղեցկություն էր ուզում. ուզում էր, որ ծ…
Հոդված
Վաղը միմյանց վերքեր ենք լիզելու
Դեռևս բրեժնևյան երանելի տասնամյակներում մոսկովյան քաղքենին՝ մեր պատմական ճակատագրին անգետ և անգիտացող, մեր նացիոնալիզմը տեսնում էր մեր միատարրության …
Հոդված
Գերխիտ ժամանակի բանաստեղծը
Արդեն համազգային մի տևական կյանք է մեզ ծեծելով-ծեծելով՝ հորով-պապով-թոռնով՝ մեր փարախն են քշում - համեստ մեր տեղը գտնելու, մեր ոտքը մեր վերմակի չափով…
Հոդված
Բանի աշխարհը
Նոր հազարամյակ եկավ։Ի՞նչ է եղել։Ի՞նչ է լինում։Ինչքանո՞վ ըմբռնեցինք։Ինչքանո՞վ ենք ըմբռնում։Ինչքանո՞վ ենք ժամանակի ընթացքի տերը և ինչքանո՞վ ենք նրա ենթ…
Հոդված
Ամենայն հայոց Թումանյանը
Համոզված եմ, որ եթե, ասենք թե, աշխարհում, ուր ամեն ինչ պատահում է, հանկարծ թղթի ցեց առաջանար, ինչպես որ թեղի ծառից ցեց առաջացավ ու համաշխարհային թեղ…
Հոդված
Զորակցություն
Արմատապես միահյուսվելով իր ժողովրդի հարատևորեն մեր պատմությանը, ընձյուղվելով մարդասիրության նրա կենդանի վերընթացից և զորացնելով այդ վերընթացի կենդանո…
Հոդված
Մեր պարտքը գրականությամբ
Վաստակով չհասած՝ տարիքով արդեն հասանք ամանորյա խոհ ունենալու իրավունքի: Տհաճ է: Երանի արդեն հարցաթերթիկը լրացրած ու շարունակելիս լինեի Իվան Իլյիչի &l…
Գաղտնիության քաղաքականություն
Պայմաններ և Կանոններ
Կապ մեզ հետ
