Ավետիք Իսահակյան, 1917թ., սեպտեմբերի 6, Ժնև
Ավետիք Իսահակյան, 1917թ., սեպտեմբերի 6, Ժնև
Avetik Isahakyan
Avetik Isahakyan

Related works

Avetik Isahakyan
Poem

Իմ Նիրվանան

Ես ապրում եմ մեն – մենավորԱյս լռանիստ անտառում,Իմ հյուղակն է թավուտի մեջ,Ուր երգում է ջինջ առուն: Ես խորհում եմ ներանձնացածԼռության մեջ գերանդ…
Avetik Isahakyan
Poem

Նորից եկան գարնան անո˜ւշ օրերը,

Նորից եկան գարնան անո˜ւշ օրերը,Ցուպս առնիմ, ընկնիմ սար ու ձորերը. –Սիրտըս կուզե հեռո˜ւները սավառնել,Նո՛ր ուղիներ, նո՛ր աշխարհներ թա…
Avetik Isahakyan
Poem

Հեծկըլտող քամին, հեծկըլտող քամին

Հեծկըլտող քամին, հեծկըլտող քամին,Թևը վիրավոր,Եկավ ու փարվեց, եկավ ու փարվեցՍրտիս վիրավոր … Ես բախտի բույրին, ես բախտի բույրինԿարոտ մնացի.Սիրո…
Avetik Isahakyan
Poem

Հիմա հեռավոր, վեհ Հիմալայան

Հիմա հեռավոր, վեհ ՀիմալայանԱյն երկնասըլաց, վես բարձունքներում.Հախուռըն, ինչպես ալեկոծ օվկիան,Հոծ, սոսկավիթխար ամպերն են եռում: Եվ մըրըրկահույզ ամպրո…
Avetik Isahakyan
Poem

Ցորենի ծըփուն արտերի եզրին

Ցորենի ծըփուն արտերի եզրինԿանգնել խորհում եմ սրտիս մեջ լռին. – Մի՞թե դու չէիր, հայրենի՛ք իմ հեգ,Որ տայգաներից, մթին յուրդերից,Հորդացող –…
Avetik Isahakyan
Poem

Փշե-պսակը ճակտիս կըդնեմ

Փշե-պսակը ճակտիս կըդնեմՈւ ջինջ սրտով ամբոխի մեջ,Ու վեհ մտքերով նրա վրենԿըթափառեմ ոլո˜ր-մոլո˜րԵրկրի բոլոր ոլորտում… - Եվ ի՞նչն է ի…
Avetik Isahakyan
Poem

Ծամերդ հյուսել

Ծամերդ հյուսել`Կանգնել ես կալը,Օրըս սև արել`Կապել ես ալը: Փշերն ինձ թողիր,Դու քաղիր վարդը,Դու սիրտս գըցիրԷս դժար դարդը: Սարեսար արիր,Ու դադար չունի…
Avetik Isahakyan
Poem

Գիշեր է, քամի

Գիշեր է, քամի.Բաց լուսամուտեսՓոշի կըմաղվիՄութ սենեկիս մեջ… Հիվանդ ու մենակՊառկած եմ մահճում,Բարձս գլխիս տակ –Կրակ վառվռուն: Դուրսը,…
Avetik Isahakyan
Poem

Ծառերի վրա աշունը դալուկ

Ծառերի վրա աշունը դալուկՀըծծում է մեղմիկ մի դեղին նըվագ`Թախծոտ ու անո˜ւշ … Լեռների վրա ձյունել բարակ,Ուր, կարծես, իրենց փետուրը քնքուշ,…
Avetik Isahakyan
Poem

Բինգյոլ

Շընկշընկալով հովն է փչումԶով Բինգյոլի լանջերից.Գոչգոչալով ուղխն է վազումԽոր Բինգյոլի ձորերից: Հորուտ – Մորուտն ծաղկանց ծովումԲուրում է բույր ո…
Avetik Isahakyan
Poem

Ա˜խ, մի անգամ ոսկետերև աշունքին

Ա˜խ, մի անգամ ոսկետերև աշունքինԱնցնում էի ծայրամասով քաղաքի,տեսա երեք ղասաբներ`Խիճուտ ափին քաղցրամրմունջ գետակի,Մորթում էին քսանի չափ գառնուկնե…
Avetik Isahakyan
Poem

Գիտե՛մ, երկիրը շա˜տ դարեր հետո

Գիտե՛մ, երկիրը շա˜տ դարեր հետոԵվ պիտի սառի, ճողք – ճեղք պատառվի.Եվ այն սառցի տակ, մութ վիհերի մեջՄարդկությունը ողջ` մեռնի ու թաղվի &ndash…
Avetik Isahakyan
Poem

Քո՛ւյր իմ նազելի, նայիր քո դիմաց

Քո՛ւյր իմ նազելի, նայիր քո դիմաց`Վիրավոր, ավեր սիրտս եմ բացել.Ա˜խ, նըվիրական ինձ քո գիրկը բացԵվ գուրգուրիր ինձ, ես շա˜տ եմ լացել… …
Avetik Isahakyan
Poem

Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր

Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր,Աստղ էլ որ լինիս` պիտ, հանգչիս մի օր:Ոչինչ է մարդը` փոշի փոշու մեջ,Իր ցավը, սակայն, տիեզերքից մեծ: 1947Երևան
Avetik Isahakyan
Poem

Անի

Այստեղ երկնել են նախնիները իմ,Դարձել է այստեղ նյութը գաղափար,Հագել է այստեղ երազը մարմին,Չքնաղ երազը, որ չունի կոպար: Անի՛, դու չես լոկ հողեղեն մի գ…