Ավետիք Իսահակյան, 1917թ., սեպտեմբերի 6, Ժնև
Ավետիք Իսահակյան, 1917թ., սեպտեմբերի 6, Ժնև
Avetik Isahakyan
Avetik Isahakyan

Related works

Avetik Isahakyan
Poem

Ալագյազի Մանիներ

ԻՄ ԲԱԽՏԻՆԷս գիշե՛ր, ամպհով գիշե´ր ,Կարոտ աչքիս քուն չի գա,Էս վշտեր, մրմուռ-հուշերԻմ սև սրտես վազ չեն գա… Շա~տ եմ լացել,-իմ աչքերենՔուն…
Avetik Isahakyan
Poem

Ամեն գարունքին վառ ծաղկունանաց հետ

Ամեն գարունքին վառ ծաղկունանաց հետՆա սպասում էր իր կտրիճ որդուն.Ծաղկունքն են թոշնում վառ գարունքի հետ,Նա սպասում է նորից իր որդուն: Ա˜խ, ո՞ր ք…
Avetik Isahakyan
Poem

Ընկերներըս վաղ են մեռել

Ընկերներըս վաղ են մեռել,Սիրող սրտերն հող են դառել.Չոր ծառի պես ես եմ կեցել,Ընկերներըս հող են դառել; Անգին մայրըս, ա˜խ մեջքը կոր,Անկուշտ հողին …
Avetik Isahakyan
Poem

Մեղեդիներով գարունն է փթթել

Մեղեդիներով գարունն է փթթել,Անհուն հայացքով ժպտում է արև.Կարծես դաշտերը թուխպը չի պատել,Չի կախվել ծառից մահագույն տերև: Պառկել է մեջքին ծովը անդորրի…
Avetik Isahakyan
Poem

Պարզըկա գիշեր

- Պարզըկա գիշե˜ր…Աստղերն երկնքում լուռ պսպղում են,Շողերը լուսնի դիպել են սարիՁյունոտ կողերին – կողերը ցոլում, …
Avetik Isahakyan
Poem

Շառաչելով մի վառ աստղիկ

Շառաչելով մի վառ աստղիկ,Երկրի կրծքին վայր ընկավ.Բայց երկիրը մնաց լռիկ,Աստղն էլ լռեց ու հանգավ: Իմ վառ սերս բոցով-երգովՍրտես սուրաց, սիրտդ ընկավ,Սիրտ…
Avetik Isahakyan
Poem

Լուռ գիշերին հեռու տեղից

Լուռ գիշերին հեռու տեղիցՄի երգ հասավ իմ սրտին,Այն ո՞ւմ սիրտն էր` սեր ու թախիծԲերեց, փարեց իմ սրտին: Կարոտներով հյուսված երազԲուրեց երգը թախծագին, -Ե…
Avetik Isahakyan
Poem

Թռչուններն ուրախ

Թռչուններն ուրախ`Նորեկ գարունքինՍիրով, սրտագին,Խոսում են կրկին: Ա˜խ, կար ժամանակ,Ես ա˜յնպես ներհունԻմանում էիՀավքերի լեզուն; Բայց սին ո…
Avetik Isahakyan
Poem

Գագաթներին մով սարերի

Գագաթներին մով սարերիԹափառեցի սերըս լալով.Լացըս քամին զով սարերիԼսեց, տարավ թևին տալով: Ու լըսում եմ լուռ գիշերինԼացըս հիմա ամենուրեք.Միշտ ծեծում է …
Avetik Isahakyan
Poem

Մարդու տենչանքն է` հավիտյան ապրել

Մարդու տենչանքն է` հավիտյան ապրելԵվ լինել աստված տիեզերաշեն,Ամենակարող, ամենահզորԵվ ամենագետ: 1957, հունիսԵրևան
Avetik Isahakyan
Poem

Տիեզերքի սահմաններից դուրս գայի

Տիեզերքի սահմաններից դուրս գայի,Ժամանակից, օրենքներից բնությանԱնջատվեի, հեռանայի, փախչեի:Ուժի-նյութի, կյանքի-մահի հարցերիցԱզատվեի, ազատություն շնչեի&…
Avetik Isahakyan
Poem

Գիշեր է, քամի

Գիշեր է, քամի.Բաց լուսամուտեսՓոշի կըմաղվիՄութ սենեկիս մեջ… Հիվանդ ու մենակՊառկած եմ մահճում,Բարձս գլխիս տակ –Կրակ վառվռուն: Դուրսը,…
Avetik Isahakyan
Poem

Նման գայլերի խըմբին ամեհի

Նման գայլերի խըմբին ամեհի,Ձըմռան գիշերին ոռնում է քամին.Եվ իմ պարտեզում – մռա՛յլ, ամա՛յի,Խեղճ ուռիներիս ջարդում է քամին; Ա˜խ, մանկուց լա…
Avetik Isahakyan
Poem

Թե մարդ, թե հավք ընկեր ունի

Թե մարդ, թե հավք ընկեր ունի,Ես հա՛մ անտուն չոր գլուխ եմ,Հա՛մ էլ սիրտըս մեծ ցավ ունի, -Մեծ էս սարեն, խորն էս ձորեն: Դուն է՛լ կասես - ‹‹…
Avetik Isahakyan
Poem

Մութ անտառով լուռ ման կուգամ

Մութ անտառով լուռ ման կուգամ,Բուն ու ագռավ ինձ կըսեն.- ‹‹Ա˜խ, խեղճ տըղա, ի՞նչ տըխուր ես.Դուն հիվանդ ես …›› ի…