Ավ. Իսահակյանը տիկին Սոֆիի և դերասան Թադևոս (Թաթիկ) Սարյանի հետ իր առանձնատան այգում
Ավ. Իսահակյանը տիկին Սոֆիի և դերասան Թադևոս (Թաթիկ) Սարյանի հետ իր առանձնատան այգում
Avetik Isahakyan
Avetik Isahakyan

Related works

Avetik Isahakyan
Poem

Մռայլ բանտիս նեղ լուսանցքից

Մռայլ բանտիս նեղ լուսանցքիցԱստղեր տեսա հեզաչյա,Որ սըգավոր ու թախծալիցՆայում էին ինձ վըրա: Մայրըս, քույրըս միտըս ընկան,Որ հայրերիս սուրբ հողումԻնձ կը…
Avetik Isahakyan
Poem

Անհայտ ծովերի լազվարթ ափերում

Անհայտ ծովերի լազվարթ ափերումԼուսեղեն մի բախտ միշտ կանչում է ինձ. –Ես դեգերեցի մոտիկն ու հեռուն,Չըգտա նրան, որ կանչում է ինձ: Բայց հոգիս չունի…
Avetik Isahakyan
Poem

Մութը գրկած գետ ու գետին

Մութը գրկած գետ ու գետինՀով ու ալիք կըշնչեն.Երկինք գրկած աստղ ու լուսին,Արտերն անդորր կըննջեն: Սիրտս, սիրտտս թույլ կզարկե,Սեր ու երգեր է՛լ չկան.Նոր …
Avetik Isahakyan
Poem

Եվ ճամփեքի մեջ, ամայի դաշտում

Եվ ճամփեքի մեջ, ամայի դաշտումՄենակ, անընկեր, ընկած եմ մոլոր.Չորս կողմից հողմը վերաս է շաչում,Եվ հոգիս խոժոռ, և միտքս խոժոռ: Սիրտս գթով լի` մարդկանց…
Avetik Isahakyan
Poem

Որտեղ է ընկած

Որտե՞ղ է ընկածԱյն քարը հիմի,Որ հողիս վրաՇիրիմ պիտ լինի; Իմ թափառ կյանքում,Մարդ ի՞նչ իմանա,Չե՞մ նստել, թախծելԱյդ քարի վրա… 1909Երևան
Avetik Isahakyan
Poem

Մարդու տենչանքն է` հավիտյան ապրել

Մարդու տենչանքն է` հավիտյան ապրելԵվ լինել աստված տիեզերաշեն,Ամենակարող, ամենահզորԵվ ամենագետ: 1957, հունիսԵրևան
Avetik Isahakyan
Poem

Մենակ մանկության օրերն են անո՛ւշ

Մենակ մանկության օրերն են անո՛ւշ,Գողտրիկ ու բուրյան, չըքնա՛ղ ոսկեփայլ.Եվ այնուհետև մեր կյանքը անհույսԳահավիժում է անդունդը մըռայլ; Ու մեկիկ – …
Avetik Isahakyan
Poem

Հայրենի գետի զմրուխտ ափերին

Հայրենի գետի զմրուխտ ափերինՄեր հին տնակն է կքել մենավոր.Ա˜խ, ես հեռավոր ճանապարհներինՔայլում եմ հիմա մենակ ու մոլոր:Շաչում է ահեղ` իմ գլխի վրաԱ…
Avetik Isahakyan
Poem

Մութ անտառով լուռ ման կուգամ

Մութ անտառով լուռ ման կուգամ,Բուն ու ագռավ ինձ կըսեն.- ‹‹Ա˜խ, խեղճ տըղա, ի՞նչ տըխուր ես.Դուն հիվանդ ես …›› ի…
Avetik Isahakyan
Poem

Կեռասենին ծաղկեց կրկին

Կեռասենին ծաղկեց կրկին,Ծավալվեց բույր ու զեփյուռ.Բլբուլն երգեց վարդի գրկին,Կարկաչեցին ակն – աղբյուր; Իր լարն ունի թուփ ու թռչուն,Ամեն մի ծիլ ո…
Avetik Isahakyan
Poem

Էս ի՞նչն է ամպում զիլ  թևին կուտա

Էս ի՞նչն է ամպում զիլ թևին կուտա,Գարնան գովքասան արտո՞ւտն է նխշունՈւ ձենը ինչո՞ւ զարհուրիկ կուգա, -Վա˜խ, էս ագռավն է գլխիս պտտվում: Ես ուրտեղ…
Avetik Isahakyan
Poem

Բադերը վայրի թռան շվարած

Բադերը վայրի թռան շվարած. –Ո՞վ է արշավում մռայլ գիշերով.Մրըրկի նման նժույգին նստած –Ես եմ սլանում նիրհած դաշտերով: Թռնիմ խոր երկինք, դեպ…
Avetik Isahakyan
Poem

Բախտը ինձնից թըռավ, գնաց

Բախտը ինձնից թըռավ, գնացՎերջալույսի շողերի պես.Հույսը միայն մոտըս մնաց,Մոտըս մնաց անուշ մոր պես: Եկեք, փռվեք դաշտ ու հովիտ,Արշալույսի վառ ճաճանչներՀ…
Avetik Isahakyan
Poem

Ծաղկավառ ուղին գնում է կրկին

Ծաղկավառ ուղին գնում է կրկին,Ուր լույս – թևերով ճախրում էի ես`Երազելով քեզ, հավերժական կին; Ծաղկավառ ուղին գնում է կրկին …Եվ նրա ափին կ…
Avetik Isahakyan
Poem

Ամպի փեշով մեկ հավք անցավ

Ամպի փեշով մեկ հավք անցավ,Անուշ կանչեց իմ յարին.-Անուշ ձենով սիրտըս լըցվավ.Յարըս անցավ, կուժն ուսին: Էս աղբուրը գըլգըլալովՔարփեն ծո՛ւփ - ծո՛ւփ կըփըռ…