1936թ. դեկտեմբերի 5_ին Վարպետն արդեն հայրենիքում էր
1936թ. դեկտեմբերի 5_ին Վարպետն արդեն հայրենիքում էր
Avetik Isahakyan
Avetik Isahakyan

Related works

Avetik Isahakyan
Poem

Ձյունն է եկել, ծածկել հիմա

Ձյունն է եկել, ծածկել հիմաՃերմա˜կ, ճերմակ խաղաղությամբԴաշտեր, գյուղեր տխուր, ավերՀայրենիքիս … Անհո˜ւն, անծիր տառապանքով,Զարհուրան…
Avetik Isahakyan
Poem

Ես ծերացա … մի՛ զարմանար

Ես ծերացա … մի՛ զարմանար,Որ ես թեև դեռահաս,Թեև դեմքըն իմ վշտահարՆոր է գգվում աղվամազ: Մի՛զարմանար … մտքով արդենԵս մեր կյանքը ապրեցի.Ցն…
Avetik Isahakyan
Poem

Իմ սիրտը` թունոտ

Իմ սիրտը` թունոտ, իմ սերը` ատող, -Զզվում եմ, գարշում մարդկանցից բոլոր.- Հավքերը վայրի` շարքերով չըվողԽորհուրդ են նստել լճի շուրջ – բոլոր: Ուզո…
Avetik Isahakyan
Poem

Ա˜խ, մեր սիրտը լիքը դարդ, ցավ,

Ա˜խ, մեր սիրտը լիքը դարդ, ցավ,Օր ու արև չըտեսանք.Վա՛խ, մեր կյանքը սևով անցավ,Աշխարհից բան չիմացանք: Հարուստ մարդիկ կուտեն – խմենԱշխարհի …
Avetik Isahakyan
Poem

Անհա'յտ, անորո'շ

Անհա'յտ, անորո'շ, անձև' տենչերովՁգտում է հոգիս հեռու', շատ հեռու՛.Տխուր ու մռայլ, ինչպես մշուշ – ծով,Խուլ հեծեծում է ափերի վրա,Եվ ինչպես երազ -…
Avetik Isahakyan
Parable

Կյանքից թանկ բանը

Վայրի աղավնին`կուրծքը վիրավոր`Ընկել էր մենակ աղբյուրի եզրին,Ծորում էր շիթ-շիթ արյունը բոսոր.Մեռնում էր, աչքը` ջրի երազին:Քնքուշ պարիկը տեսավ դալկահար…
Avetik Isahakyan
Poem

Վառ արևի շողքը խաղաց

Վառ արևի շողքը խաղացԼուսադեմին իմ ճակտին.Աղունիկն էլ թռավ, եկավ,Նստավ բանտիս լուսանցքին: Ա˜Խ, շա˜տ սրտանց կարոտցեր եմԱղունիկիս, արևիս.Ե՞…
Avetik Isahakyan
Poem

Մաճկալ ես, բեզարած ես

Մաճկալ ես, բեզարած ես,Առը շուռ տո՛ւր, շո՛ւտ արի.Ծովի պես քրտնած ես,Եզներն արձկի՛, տուն արի՛: Կաթի սերը քաշել եմ,Դրել եմ հովին` սառի.Ալ գոգնոցս կապել…
Avetik Isahakyan
Poem

Հոգնած ծովը` փրփուր բերնին

Հոգնած ծովը` փրփուր բերնին,Ափին ընկած կըհևա,Ժեռ ափերից մեգը մթինԾովի վրա կըսողա: Վերքը սրտիս` անքուն – անտունԿյանքից հեռու եմ փախել,Կուզեմ ապր…
Avetik Isahakyan
Poem

Մոր սիրտը

(Հայկական ավանդավեպ) Կա հինավուրց մի զրույց,Թե մի տղա,Միամորիկ,Սիրում էր մի աղջկա:Աղջիկն ասավ «Ինձ բնավԴու չես սիրում,Թե չէ գնա՛,Գնա՛ մորըղ ս…
Avetik Isahakyan
Story

Սաադիի վերջին գարունը

Գարուն էր։ Մեկը այն անհամար գարուններից, որ զարդարել են երկիրը և որոնցից հարյուր հատ ապրեց երջանկության և տխրության բանաստեղծը՝ Սաադին։ Առավոտ շատ …
Avetik Isahakyan
Letter

Վիկտորիա Աբովյանին, 1911թ․, Պոլիս

<...> Հոգիս, բժիշկին էլ ասա, որ ինձ նամակ գրե. ի՞նչ եք անում, ո՞ր եք... Եթե այսպես շուտ ինձ մոռացաք, տարիներ հետո անունս իսկի չպիտի հիշեք նույն…
Avetik Isahakyan
Poem

Տիեզերքն այս անսահման

Տիեզերքն այս անսահմանԻր ծանրությամբ ահագինԿախված է սոսկ մի մազից, -Եվ այդ մազն է իմ հոգին: 1932Փարիզ
Avetik Isahakyan
Poem

Անդարձ գնացած

Ամպերն են իջնում բարձր քերծերից,Թռչնակըս ինչո՞ւ այսքան ուշացավ,Դողում է սիրտս մռայլ կասկածից,Ու մութը քանի գնաց , թանձրացավ:Եվ ճեղքելով ամպ ու մշուշ`…
Avetik Isahakyan
Poem

Օտա˜ր, ամայի˜ ճամփեքի վըրա

Օտա˜ր, ամայի˜ ճամփեքի վըրաԻմ քարավանըս մեղմ կըղողանջե.Կանգնի՛ր, քարավանս, ինձի կըթվա,Թե հայրենիքես ինձ մարդ կըկանչե: Բայց լուռ է շուրջըս…