Ятук Арт-магазин
Ятук Поэм
Ятук Музыка
Начало
Авторы
Блог
Поиск
Фотоархив
Вход
Начало
Фото
Հովհաննես Թումանյանն ու Ավետիք Իսահակյանը Անիում,…
Հովհաննես Թումանյանն ու Ավետիք Իսահակյանը Անիում, Աշոտ Ողորմածի շիրիմի մոտ
Оганес Туманян
Аветик Исаакян
Сопутствующие работы
Стихотворение
Ա˜խ, անհուն սեր ես ունեի սրտիս մեջ
Ա˜խ, անհուն սեր ես ունեի սրտիս մեջ,Եվ վառ հավատ, ու բյուր հույսեր ունեի,Բարձրաթռիչ, ինչպես արծիվ վեհափառ,Կըսուրայի զառ թևերովս երկնի մեջ.…
Стихотворение
Հոգնած եմ, անտա՛ռ, հոգնա՛ծ, ուժասպառ
Հոգնած եմ, անտա՛ռ, հոգնա՛ծ, ուժասպառ,Խորտակված կրծքումս էլ չի բըռնկվումՀոգիս թըռցնող սերը բոցավառ …Ա˜խ, մայրի անտառ, քո մենիկ գրկումՔընե…
Стихотворение
Պարզըկա գիշեր
- Պարզըկա գիշե˜ր…Աստղերն երկնքում լուռ պսպղում են,Շողերը լուսնի դիպել են սարիՁյունոտ կողերին – կողերը ցոլում, …
Сказка
Արևի մոտ
Մի որբ երեխա՝ ցնցոտիներ հագած՝ կուչ էր եկել հարուստ տների պատերի տակ: Մեջքը հենել էր մի հարուստ տան պատին և մեկնել էր ձեռքը դեպի մարդիկ:Նոր էր բացվել…
Стихотворение
Օ՜, լո՛ւռ կաց, ընկե՛ր, այդ ինչ ես երգում...
Օ՜, լո՛ւռ կաց, ընկեր. այդ ի՞նչ ես երգում.Ինչո՞ւ ես խաղաղ հոգիս փոթորկումՈւրախ օրերի սիրելի երգովԵվ սիրտս վառում անցյալի կրակով... Քո ձայների հետ վ…
Письмо
Աննա Մատակյանին, 1905թ․, ապրիլի 14, Ալեքսանդրապոլ
Ես միայն երեկ երեկոյան դարձա Երևանից, էջմիածնից և ստացա քո նամակը, ցավում եմ խորապես, որ վշտացրել եմ քեզ, բայց և ուրախ եմ, որ դրանով շատ բան կպարզվի …
Стихотворение
Զորահավաք էր: Շտապ տուն եկավ
Զորահավաք էր: Շտապ տուն եկավԶինվորի զգեստ հագած մի տղա.- Մայրիկ, ինձ օրհնիր, - պատանին ասավ, -Ես էլ կռվի դաշտ գնալու եղա … Ուշաթափ ընկավ խեղճ…
Стихотворение
Մայրըդ էն օրն ասում էր ինձ...
Մայրըդ էն օրն ասում էր ինձ,Թե՝ զուր թողիր տունը ձեռից,Էնքան էժան ու էնքան հեշտ,Էնքան հարմար, անհըրաժեշտ... Նա տակավին չի իմանում,Թե աշխարհքն էր ին…
Стихотворение
Ծաղիկները
― Ո՞ւր գնացին ծաղիկները...― Սո՜ւս. քնած են հողի տակ,Տաք ծածկված ողջ ձմեռըՁյուն-ծածկոցով սպիտակ։ Կգա գարնան արևն էլ ետԻր շողերով կենդանի,Ձմռան սաստ…
Стихотворение
Չարամիտներին
Դո՛ւք, մեծ հայրերի ընկած զավակներ,Դո՛ւք, ո՜վ ստրուկներ մոլի կրքերի,Դուք, ո՜վ զեխության խղճալի հյուրեր,Որ շվայտ կյանքին դարձել եք գերի. Դո՛ւք, որ ը…
Стихотворение
Տերևաթափ
Ա՜յ փոքրիկներ, ա՜յ սիրուններ,―Ասավ քամին տերևներին,―Աշուն եկավ, մոտ է ձմեռ,Ի՞նչ եք դողում ծառի ծերին։ Ոսկի, դեղին, վառ ծիրանիԳույներ հագեք խայտաբղ…
Стихотворение
Անդարձ գնացած
Ամպերն են իջնում բարձր քերծերից,Թռչնակըս ինչո՞ւ այսքան ուշացավ,Դողում է սիրտս մռայլ կասկածից,Ու մութը քանի գնաց , թանձրացավ:Եվ ճեղքելով ամպ ու մշուշ`…
Стихотворение
Տիեզերքի պերճ հյուսվածքն եմ
Տիեզերքի պերճ հյուսվածքն եմ,Իմ մեջ երկինքն է երգում.Բռնկում է սիրո հրդեհն,Վշտի հեղեղն աղմկում… Եթե հոգուս ճոխ երգերիցՄի մեղմ հնչյուն, նազելի՛…
Письмо
Ստեփան Զորյանին, 1930թ․, հունիսի 14, Փարիզ
Սիրելի ՍտեփանԱյսօր երեք շաբաթ է` Փարիզ եմ, բայց ժամանակ չգտա մի-երկտող գրելու ընկերներիս-բարեկամներիս: Անվերջ այցեր ու այցելուներ: Այս ու այն կողմը հ…
Стихотворение
Տիեզերքն այս անսահման
Տիեզերքն այս անսահմանԻր ծանրությամբ ահագինԿախված է սոսկ մի մազից, -Եվ այդ մազն է իմ հոգին: 1932Փարիզ
Политика Конфиденциальности
Условия использования
Связаться с нами