Ятук Арт-магазин
Ятук Поэм
Ятук Музыка
Начало
Авторы
Блог
Поиск
Фотоархив
Вход
Начало
Фото
Վերնատան անդամներ՝ Ավ. Իսահակյան, Լ. Շանթ, Դ. Դեմ…
Վերնատան անդամներ՝ Ավ. Իսահակյան, Լ. Շանթ, Դ. Դեմիրճյան, Ղ. Աղայան, Հովհ. Թումանյան, Ն. Աղբալյան, 1903
Аветик Исаакян
Оганес Туманян
Лазарос Агаян
Левон Шант
Сопутствующие работы
Стихотворение
Մեր ազգային վիպասան Պերճ Պռոշյանցին՝ իր քառասնամյակին
Այնտեղ ծնված ու մեծացած,Ուր դարեվոր վըշտերն հայիԾանր ու մռայլ կան լեռնացած,Ինչպես Մասիսն այն վիթխարի։ Դու ընտրեցիր քեզ ուսուցիչԱզգի վերքերն ողբերգ…
Письмо
Հովհաննես Հովհաննիսյանին, 1913թ․, ապրիլի 30, Ժնև
Շատ սիրելի բանատսեղծ`Հովհան. ՀովհաննիսյանինԱյս հանդիսավոր օրը, որ հայ հասրակության գիտա¬կից մասը գալիս է Քո վաղաժամ ճերմակած գլուխը պսակելու, ես…
Баллада
Օրորոցագող
(Ժողովրդական առասպել) Կես գիշերին մութ խրճիթումՄայրը լսեց մի խորդյուն,Եվ վեր թռավ ահը սըրտում,Նայեց քնած յուր որդուն։ Մի արարած սև ու խավարՆա նըկատ…
Стихотворение
Ցորենի ծըփուն արտերի եզրին
Ցորենի ծըփուն արտերի եզրինԿանգնել խորհում եմ սրտիս մեջ լռին. – Մի՞թե դու չէիր, հայրենի՛ք իմ հեգ,Որ տայգաներից, մթին յուրդերից,Հորդացող –…
Стихотворение
Ա՛խ, ո՜րքան փարթամ կյանքը ծաղկում է...
Ա՛խ, ո՜րքան փարթամ կյանքը ծաղկում է Մատաղ կրծքի տակ.Աչքերի մթնում փայլատակում է Կենդանի կրակ. Հեշտախտի տապից այրվող շրթունքը …
Сказка
Խելոքն ու հիմարը
Երկու ախպեր են լինում․ մինը՝ խելոք, մյուսը` հիմար։ Խելոք ախպերը միշտ բանեցնում ու չարչարում է հիմարին։ Էնքան չարչարում է, որ հիմարը հուսահատվում է, մ…
Стихотворение
Մութն էր երկինքը, ոչ ոք չըտեսավ...
Մութն էր երկինքը. ոչ ոք չըտեսավԲնության գործը գիշերվա մթնում,Միայն առավոտ, երբ որ լուսացավ,Փայլում էր ցողը կանաչ դաշտերում։ Լուռ էր պոետը, թախիծը …
Стихотворение
Շատերի նման նա էլ խեղդվեցավ...
Շատերի նման նա էլ խեղդվեցավ.Փոքրոգությունն եք պարսավում նրա։Լռեցե՛ք, եղբայր, ի՞նչ գիտեք, ի՛նչ ցավԱռաջնորդեց այն մարդուն դեպի մահ։ Տեսե՛ք, այս խեղճ…
Стихотворение
Երգչին
Ապա այն երգն ասա՛, երգիչ,Որ հեծեծանք է միալար,Այն սրտատանջ և մորմոքիչԵրգը երգիր ինձ համար։ Սիրտս լիքն է լուռ վշտերով,Շո՛ւտ, այն տխուր երգն հնչիր,Ե…
Стихотворение
Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր
Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր,Աստղ էլ որ լինիս` պիտ, հանգչիս մի օր:Ոչինչ է մարդը` փոշի փոշու մեջ,Իր ցավը, սակայն, տիեզերքից մեծ: 1947Երևան
Стихотворение
Նվեր Վրաստանի բանաստեղծներին
Չէ՛, չի լըռել մեծ ՇոթայիԵրգի ձենը կաթոգինՈւ դարավոր ցավն ամեհիՉի խորտակել էն հոգին։ Թընդում է դեռ նոր ձեռքերումԷն քընարը գովանի,Խընդում է դեռ նոր …
Poem
Դեպի անհունը
I Հընչում էր փըրփրուն վըտակն արծաթի,Արևը խաղում պայծառ կապույտում...Առանց հոգսերի ու առանց վըշտիԽաղում էինք մենք էն երազ հովտում,Ու թընդում էր հ…
Стихотворение
Ներկա եղա սիրեկանիս պսակին
Ներկա եղա սիրեկանիս պսակին`Ուրախ դեմքով, կրծքիս ծաղիկ արնավառ,Որ ինձ տեսներ, իրեն ուտեր զայրագին,Թե դրուժն իր` արժեք չունի ինձ համար,Աչքիս նայեր, կար…
Сказка
Հազարան Բուլբուլ
(Արաբական հեքիաթ) Իմ ականջս է հասել, ո՛վ բարեբանյալ և բարեկրթյալ թագավոր (պատմում է Շահրազադա թագուհին իր ամուսին Շահրիար թագավորին), որ հին ժամանակ…
Стихотворение
Սիրելի Ջիվան, ընկերդ իմ հոգու...
Սիրելի Ջիվան, ընկերդ իմ հոգու,Մարդկային սիրտը հասկանում ես դու,Եվ քո ձայները երգիդ հարազատ,Լի են հուզմունքով անկեղծ և ազատ. Երբ հայրենիքն է քո երգ…
Политика Конфиденциальности
Условия использования
Связаться с нами