Ятук Арт-магазин
Ятук Поэм
Ятук Музыка
Начало
Авторы
Блог
Поиск
Фотоархив
Вход
Начало
Фото
Ավետիք Իսահակյան, 1917թ., սեպտեմբերի 6, Ժնև
Ավետիք Իսահակյան, 1917թ., սեպտեմբերի 6, Ժնև
Аветик Исаакян
Сопутствующие работы
Стихотворение
Հրամանները միշտ իջնում են վերևից
Հրամանները միշտ իջնում են վերևից,Պատ ու կտուր միշտ քանդում են վերևից,Թե որ կուզես տունըդ պահել մաս – մաքուր,Սանդուխքները լվանում են վերևից: 19…
Стихотворение
Արծի՛վ սևաթույր, արծի՛վ լեռների
Արծի՛վ սևաթույր, արծի՛վ լեռների,Հանգիստ ու հըպարտ ճախրում ես բարձրում,Ա˜խ, նայի՛ր` սիրտըս – շըղթայված, գերիՄարդկանց օրենքով, ստրուկ աշխար…
Poem
Հայրենի հողը
Եղել է հնում, պերճ արևելքումՄի քաջ զորավար՝ հայրենապաշտպան,Աոանց ընկճելու երկրի թշնամուն՝Նըրա սուրը երբեք չի մտել պատյան։Նըրա արձակած տեգը խոլականԹշն…
Сказка
Հեքիաթ
Հին ժամանակ մի պատանի ասպետ էր ապրում. գեղեցիկ էր նա և սլացիկ, ինչպես մատաղ ցարասին, որ հասակ է քաշել առվակի ափին: Քաջ էր նույնպես և բարի. օ…
Письмо
Վիգեն Իսահակյանին, 1922թ․, սեպտեմբերի 27, Հռոմ
Վիգու՛շ ջան,Ինչ որ Հռոմում տեսա, քեզ համար դեռ բոլորովին հետաքրքիր չէին, բայց Նապոլի գնացի և Վեզուվը տեսա. – սա քեզ համար շատ հետաքրքրական էր. …
Poem
Ալագյազի Մանիներ
ԻՄ ԲԱԽՏԻՆԷս գիշե՛ր, ամպհով գիշե´ր ,Կարոտ աչքիս քուն չի գա,Էս վշտեր, մրմուռ-հուշերԻմ սև սրտես վազ չեն գա… Շա~տ եմ լացել,-իմ աչքերենՔուն…
Стихотворение
Արևի տակ սոսկ մի օր է լինելու
Արևի տակ սոսկ մի օր է լինելու,Որ ինձ համար բախտավոր է լինելու,Բայց այդ օրը զգալու չեմ ես, ավա˜ղ,Որովհետև մեռած օրս է լինելու: 1932 Փարիզ
Стихотворение
Պա˜ղ-պա˜ղ փըչեց աշնան քամին
Պա˜ղ-պա˜ղ փըչեց աշնան քամին,Ուռիները դող առան.Տերևները` չոր ու դեղինՏխո՛ւր, տխո՛ւր վար ընկան: Մենակ ագռավն ծառի ճյուղինԼուռ ծըվարեց սև հ…
Стихотворение
Ամպի փեշով մեկ հավք անցավ
Ամպի փեշով մեկ հավք անցավ,Անուշ կանչեց իմ յարին.-Անուշ ձենով սիրտըս լըցվավ.Յարըս անցավ, կուժն ուսին: Էս աղբուրը գըլգըլալովՔարփեն ծո՛ւփ - ծո՛ւփ կըփըռ…
Стихотворение
Բանդըս բացե՛ք, ազատ թըռնեմ
Բանդըս բացե՛ք, ազատ թըռնեմ,Ազա՛տ գոնե մեն – մի օր.Մութ ժեռերի մարալի հետԸնկնիմ մենակ սար ու ձոր: Վառ արևի շթղքը բալզամԱնհագ խմեմ ու ծըծեմ.Անո՛…
Стихотворение
Առաջին արցունքները
Գարնան արևը անհուն համբույրովԴուրս կոչեց կյանքի ծլին ու ծաղկին,Եվ մանուշակը կապույտ աչերովԱնմեղ, միամիտ ժպտաց ամենքին: Եկավ զեփյուռը շշնջաց նրաԿույս…
Письмо
Հովհաննես Թումանյանին, 1904թ․, մայիսի 10, Թիֆլիս
Սիրելի Օհաննես. Այսօր Նիկոլից նամակ ստացա, որ գրում է, թե Թիֆլիզում ասելիս են եղել, որ սպանված եմ. – տեսնում ես, որ շա՜տ սուտ լուր է. արդեն Բաք…
Стихотворение
Հոգի կուտամ, հոգի տու՛ր ինձ
Հոգի կուտամ, հոգի տու՛ր ինձ,Իմ նազելի աչագեղ:Սիրտըս – սև արտ, սերդ – ալ վարդ,Թո՛ղ բողբոջի նա այնտեղ.Սիրտըս – գիշեր, սերդ – վա…
Письмо
Հովհաննես Բաղրամյանին, 1955թ․, դեկտեմբերի վերջ
Մեծարգո և շատ սիրելի Հովհաննես Խրիստաֆորովիչ.Ամենից առաջ շնորհավորում եմ Ձեր նոր տարին, ցանկանալով Ձեզ երկար և առողջ կյանք, նորանոր հաջողություններ ի…
Стихотворение
Ա՛խ, սիրտս անմեր ու սիրտս անմեր
Ա՛խ, սիրտս անմեր ու սիրտս անմերՈրբուկի նման,Զօր – գիշեր կուլա, քուն – դադար չունի.Ու ինչպես մորը, հարազատ մո˜րը, -Սիրուս կըկանչե,Որ…
Политика Конфиденциальности
Условия использования
Связаться с нами