Հովհ. Թումանյանը և դուստրը՝ Նվարդը, գթության քույրերի և որբերի հետ, Էջմիածին, 1915
Հովհ. Թումանյանը և դուստրը՝ Նվարդը, գթության քույրերի և որբերի հետ, Էջմիածին, 1915
Hovhannes Tumanyan
Hovhannes Tumanyan

Related works

Hovhannes Tumanyan
Poem

Արփենիկին

Հիշո՞ւմ ես Բորժոմն, այծյամնե՜ր, ժայռե՜ր...Ինչպես որ թողիր՝ էս ժամին էլ դեռՎայրենի՜, չըքնա՜ղ կանգնած են ու կան։Եվ հիշում են միշտ էն գիժ աղջըկան, Որ…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Տպավորություններ

Հա՛, կյանքում ես միշտ այսպես եմ եղել,Խնդացող տխուր, սրտաբեկ ուրախ.Հազիվ ուզել եմ անհոգ ծիծաղելԵվ սրտիս խորքից հառաչել եմ «ա՜խ»։ Գարնան…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Կանցնեն օրերն, Անուշ ջան...

Կանցնեն օրերն, Անուշ ջան,Կանցնի քո հերն, Անուշ ջան,Ու կըտանի իրեն հետԻր ցավն ու սերն, Անուշ ջան։ Ցավը՝ անտակ ծովի պես,Սերը՝ անհագ սովի պես.Ծովի մի…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Սըրտիս թագուհի...

Սըրտիս թագուհի,Կարոտել եմ քեզ.Ա՜խ, ի՜նչ կըլինիՀանկարծ հայտնըվես Եվ, թեկուզ իսկույնԴարձյալ չըքանաս,Ինչպես գիշերվանԿարճատև երազ։Միայն թե տեսնեմ Պատ…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Հրաժեշտ

Այստեղ ահա կըբաժանվենքՄնաս բարյավ, սիրելի.Այսպես ես չեմ ցավել երբեքԴառնությունով սիրտս լի։ Այստեղ ահա քեզ թողնում եմԵվ չգիտեմ, ուր կերթաս.Կասկածնե…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Էս էն է

1. Էս էն տունն է, որ շինել է վարպետ Օհանը։ 2. Էս էն ցորենն է, որ պահած է էն տանը,որ շինել է վարպետ Օհանը։ 3. Էս էն մուկն է, որ կերել է էն ցորենը…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Պատրանք

Վեր է կացել էն սարումՄեր Չալակը իր թևից.Գընում է մութ անտառում,Քաջ ախպերըս ետևից։ Զըրնգում են նըրանք խորԷն անտառում կուսական.Ես կանչում եմ նորից ն…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Ծաղիկները

― Ո՞ւր գնացին ծաղիկները...― Սո՜ւս. քնած են հողի տակ,Տաք ծածկված ողջ ձմեռըՁյուն-ծածկոցով սպիտակ։ Կգա գարնան արևն էլ ետԻր շողերով կենդանի,Ձմռան սաստ…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Ավերակում

Մոլոր, մենակ ես շըրջում եմԱվերակում հայրենի,Աչք եմ ածում ու հիշում եմԱնցած կյանքը վաղեմի։ Է՜, այստեղ էլ ժամանակովՇեն ու կենդան է եղել,Ուրիշ օրով, …
Hovhannes Tumanyan
Poem

Տրտմության սաղմոսներից Բ

Աստվա՜ծ, ինչպես ծուխ օրերըս անցան,Ոսկերքըս, ինչպես խըռիվ, չորացան,Սիրտըս ցամաքեց, ընկա խոտի պես,Ճամփես մոռացա ահագին վըշտես։ Հացըս նախատինքն եղավ …
Hovhannes Tumanyan
Poem

Երգչի վրեժը

Ծանր հեծության ժամանակներիԵվ ճընշումների անըզգա որդիք,Կամեցա սիրել, սակայն դուք բարիՍիրտըս ու հոգիս զայրույթով լցրիք։ Բայց դրա համար ես այնպես կեր…
Hovhannes Tumanyan
Ballad

Աղջկա սիրտը

(Արևելյան ավանդություն) Հին արևելքում, մի հին քաղաքումԺուկով մի ջահել աղջիկ էր ծաղկում։Հարուստ էր հերը զալում սիրունի,Անհուն գանձի տեր ու շ…
Hovhannes Tumanyan
Ballad

Երկինք ու երկիր

Իր խոր հայացքով երկինքը մի օրՆերքև՝ մայր երկրի երեսին նայեց,Տեսավ գեղեցիկ դաշտեր, սար ու ձոր,Անտառներ, ծովեր... և սիրահարվեց։ Երկիրը՝ թմրած, տխուր…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Գարնան հրավեր

Բացվում են գարնանՕրերը պայծառ.Կգա՞ս, իմ ընկե՛ր,Գընանք դեպի սար, Գընանք դեպ այնտեղ՝ երկնահաս վերև,Կյանքը լայնարձակ, երկինք ու արև...Փըթթում են գարն…
Hovhannes Tumanyan
Ballad

Փարվանա

I Բարձրագահ Աբուլն ու Մըթին սարերՄեջք մեջքի տըված կանգնել վեհափառ,Իրենց ուսերին, Ջավախքից էլ վեր՝Բըռնած պահում են մի ուրիշ աշխարհ: Ասում են՝ էնտեղ …