Ավետիք Իսահակյան, 1917թ., սեպտեմբերի 6, Ժնև
Ավետիք Իսահակյան, 1917թ., սեպտեմբերի 6, Ժնև
Avetik Isahakyan
Avetik Isahakyan

Related works

Avetik Isahakyan
Poem

Կտակ

Սիրուն մանկի’կ, ես գնում եմ, դու գալիս ես այս աշխարհ.Ճշմարիտն ես փորձով գիտեմ ու խոսքերս մի’ մոռնար: Կյանքն է ամպի փաղչող ստվեր, վայրկյա…
Avetik Isahakyan
Poem

Քո՛ւյր իմ նազելի, նայիր քո դիմաց

Քո՛ւյր իմ նազելի, նայիր քո դիմաց`Վիրավոր, ավեր սիրտս եմ բացել.Ա˜խ, նըվիրական ինձ քո գիրկը բացԵվ գուրգուրիր ինձ, ես շա˜տ եմ լացել… …
Avetik Isahakyan
Story

Սաադիի վերջին գարունը

Գարուն էր։ Մեկը այն անհամար գարուններից, որ զարդարել են երկիրը և որոնցից հարյուր հատ ապրեց երջանկության և տխրության բանաստեղծը՝ Սաադին։ Առավոտ շատ …
Avetik Isahakyan
Poem

Անհայտ ծովերի լազվարթ ափերում

Անհայտ ծովերի լազվարթ ափերումԼուսեղեն մի բախտ միշտ կանչում է ինձ. –Ես դեգերեցի մոտիկն ու հեռուն,Չըգտա նրան, որ կանչում է ինձ: Բայց հոգիս չունի…
Avetik Isahakyan
Poem

Մարդու տենչանքն է` հավիտյան ապրել

Մարդու տենչանքն է` հավիտյան ապրելԵվ լինել աստված տիեզերաշեն,Ամենակարող, ամենահզորԵվ ամենագետ: 1957, հունիսԵրևան
Avetik Isahakyan
Poem

Տաիներ հետո դարձա հայրենիք.

Տաիներ հետո դարձա հայրենիք.Աշուն էր անդորր` դեղին դաշտերում:Սարերի գլխին նոր ձյուն էր իջել.Արագիլները ճահիճների շուրջՀավաքվել էին չըվելու համար:Գնում…
Avetik Isahakyan
Poem

Քնքո՛ւշ տատրակս, դու անծանոթի․․․

Քնքո՛ւշ տատրակս, դու անծանոթի,Դու օտարի պես մոտովս անցար:Ա˜խ, ի˜նչ եղավ քեզ, որ հուր կարոտիԱրցունքներդ ա՛յսպես շուտով մոռացար: Գնա՛, մոռ…
Avetik Isahakyan
Poem

Երբ որ մահս գա

Երբ որ մահս գաԿուզեի լիներՆորեկ գարունքվաՇողշողուն մի պահ,- Առաջին բացվողՎարդին ժպտայի,Սուզվեի ապաՄութ անհունի մեջ: 1942
Avetik Isahakyan
Poem

Ծառերի վրա աշունը դալուկ

Ծառերի վրա աշունը դալուկՀըծծում է մեղմիկ մի դեղին նըվագ`Թախծոտ ու անո˜ւշ … Լեռների վրա ձյունել բարակ,Ուր, կարծես, իրենց փետուրը քնքուշ,…
Avetik Isahakyan
Poem

Գիշերն երազով, զօրը կարոտով

Գիշերն երազով, զօրը կարոտով`Նազելի տեսքիդ մընացի անհաս.Աշխարհը հարբեց քո անուշ հոտով,Մենակ ես քեզնից մընացի անմաս: Ա˜խ, գոնե տեղըդ վարդեր ուղա…
Avetik Isahakyan
Poem

Վտարված եմ ես

Վտարված եմ եսՀայրենի երկրից.Մի անհայտ ուղիԼուռ տանում է ինձ: Ու՞ր եմ գնում ես,Ու՞ր պիտի հանգչիմ,Ու՞ր պիտի լինիԿայանըս վերջին: Ձյունն եկավ, ծածկեցՈւ…
Avetik Isahakyan
Fairy tale

Աղա Նազարը

Նազարը մի փոքրիկ գյուղի գզիր էր, ծույլ ու աղքատ և մանավանդ շատ վախկոտ մարդու մեկն էր, բայց սիրում էր մեծ-մեծ խոսել և գլուխ գովել: Հաստլիկ ու կարճ էր …
Avetik Isahakyan
Poem

Ապրած իմ կյանքից

Ապրած իմ կյանքիցՄի սուրբ երազիԲուրմունքը մնացՍրտումս անմոռաց –Այն որ` ջերմ լացիԱռանց տանջանքի,Խորունկ սիրեցիԱռանց տենչանքի… 1907
Avetik Isahakyan
Poem

Գիշերն եկավ, զով – հովն ընկավ

Գիշերն եկավ, զով – հովն ընկավ,Աստղունքն լուսնին ձայն տվին.Լուսնյակն ելավ, մով – ծովն ընկավ,Հավքերն ինձի ձայն տվին: Ես վեր ելա ոգի առած`Զ…
Avetik Isahakyan
Poem

Շառաչելով մի վառ աստղիկ

Շառաչելով մի վառ աստղիկ,Երկրի կրծքին վայր ընկավ.Բայց երկիրը մնաց լռիկ,Աստղն էլ լռեց ու հանգավ: Իմ վառ սերս բոցով-երգովՍրտես սուրաց, սիրտդ ընկավ,Սիրտ…