Յատուկ խանութ
Յատուկ Պոէմ
Յատուկ Երաժշտություն
Գլխավոր
Հեղինակներ
Որոնում
Ֆոտոարխիվ
Մուտք
Գլխավոր
Լուսանկարներ
Վերնատան անդամների լուսանկարը (1903). նստած են Ավ…
Վերնատան անդամների լուսանկարը (1903). նստած են Ավետիք Իսահակյանը, Ղազարոս Աղայանը, Հովհաննես Թումանյանը: Կանգնած` Լևոն Շանթն ու Դերենիկ Դեմիրճյանը
Լևոն Շանթ
Ավետիք Իսահակյան
Ղազարոս Աղայան
Հովհաննես Թումանյան
Հեղինակների ստեղծագործությունները
Բանաստեղծություն
Գետակը
Ո՞ւր ես վազումԱյդպես արագ,Ա՜յ դու կայտառ,Սիրուն գետակ.Կանգ առ, խաղանքԷս ծառի տակ։«Չէ՛, փոքրիկըս,Գնամ պիտի.Տե՛ս ջաղացըԳյուղի մոտի,Պետք է ուժ…
Բանաստեղծություն
Արծի՛վ սևաթույր, արծի՛վ լեռների
Արծի՛վ սևաթույր, արծի՛վ լեռների,Հանգիստ ու հըպարտ ճախրում ես բարձրում,Ա˜խ, նայի՛ր` սիրտըս – շըղթայված, գերիՄարդկանց օրենքով, ստրուկ աշխար…
Բանաստեղծություն
Նա նստած էր...
Նա նստած էր դաշնամուրի առաջին,Որպես երգի մի վշտացած դիցուհի,Եվ, նըվագի հնչյուններով տըխրագին,Այնքան ազդու պատմում էր վիշտն յուր սրտի, Որ թվում էր …
Բանաստեղծություն
Մայրս տեսավ ինձ շատ տխուր
Մայրս տեսավ ինձ շա˜տ տխուր,Շ˜ատ հուսահատ, մեկուսի.Գիրկն առավ, սրտին կպա,Ու լցվեցի, ու լացի: Ա`խ, մերիկ ջան, մեկ նայե՛, տե՛ս,Սիրտս խորուն…
Նամակ
Արշակ Չոպանյանին, 1899թ․, ապրիլի 9, Ալեքսանդրապոլ
Մեծապատիվ պ. Արշակ ՉոբանյանԵս Օդեսայումն եմ եղել, երբ Դուք նամակ էիք գրած եղել ինձ՝ «Մուրճի» հասցեով: Երբ ես վերադարձա Թիֆլիս, այս տարի հ…
Բանաստեղծություն
Մորս գերեզմանը աշնանը
Հա˜մր, լո˜ւռ գերեզմաններ,Մոխրացած կյանքեր,Մորս գերեզմանըՄի չնչին հողաթումբ`Վրան մի դեղին, չորացած բույս,Որ դողում էր բարակ քամուց:Մի դեղի…
Վիպակ
Երազ օրեր
Գիշերօթիկի մը յուշատետրէն «ՕՐԸ ՕՐԻՆ» Յունիս 8, Դելիջան Արթնցածիս պէս պատուհան վազեցի։ Թէեւ արեւը բաւական բարձր էր, սակայն սեն…
Բանաստեղծություն
Ինձ մի՛ խնդրիր, ես չեմ երգի...
Ինձ մի՛ խընդրիր, ես չեմ երգիԻմ տխրությունն ահագին,Աղեկըտուր նըրա ձայնիցԿըխորտակվի քո հոգին... Ո՛չ, քեզ համար այսպիսի երգԵրգելու չեմ ես երբեք։Ես եր…
Բանաստեղծություն
Մնացի կարոտ իմ հայրենիքին
Մնացի կարոտ իմ հայրենիքին, -Օտար աշխարհում, լուռ թափառական.Կարոտ մայրենի սրտագին խոսքին,Մնացի մենակ, խեղճ որբի նման: Իմ սիրտն այնտեղ է, ուր աստղամեր…
Բանաստեղծություն
Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր
Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր,Աստղ էլ որ լինիս` պիտ, հանգչիս մի օր:Ոչինչ է մարդը` փոշի փոշու մեջ,Իր ցավը, սակայն, տիեզերքից մեծ: 1947Երևան
Բանաստեղծություն
Դուրսը բուք է խիստ, գիշեր, ցուրտ ձմեռ
Դուրսը բուք է խիստ, գիշեր, ցուրտ ձմեռ.Շքեղ դահլիճում ջերմ ու լուսավառ,Պարում են, երգում, կատակում զվարթ:Բայց դո՛ւ, ընկե՛ր իմ, պառկել ես անզարդ,Ծանր հ…
Բանաստեղծություն
Դարձյալ նրանց
Հայտնի եզվիտներ, ի՞նչ եք աղմկում.Այո՛, սաստիկ է ձեր աչքը ծակումՀայ ժողովրդի կյանքի նորավառՊարզ արշալույսի ճաճանչը պայծառ. Բայց ի՞նչ եք գոռում, ինչ…
Բանաստեղծություն
Իմ սիրտն այնտեղ է
Իմ սիրտն այնտեղ է – հայրենի հզորԼեռների գըլխին, արծիվների մոտ,Որ ամպերի հետ` խրոխտ, ահավորՆետում է, շնչում կայծակ ու որոտ: Դո՛ւք ըմբոստ քաջեր,…
Նամակ
Հովհաննես Հովհաննիսյանին, 1913թ․, ապրիլի 30, Ժնև
Շատ սիրելի բանատսեղծ`Հովհան. ՀովհաննիսյանինԱյս հանդիսավոր օրը, որ հայ հասրակության գիտա¬կից մասը գալիս է Քո վաղաժամ ճերմակած գլուխը պսակելու, ես…
Բանաստեղծություն
Առաջին արցունքները
Գարնան արևը անհուն համբույրովԴուրս կոչեց կյանքի ծլին ու ծաղկին,Եվ մանուշակը կապույտ աչերովԱնմեղ, միամիտ ժպտաց ամենքին: Եկավ զեփյուռը շշնջաց նրաԿույս…
Գաղտնիության քաղաքականություն
Պայմաններ և Կանոններ
Կապ մեզ հետ
