Թումանյաններն ու Մանանդյանները կրոկետ խաղալիս, Ձաղվեր, 1914
Թումանյաններն ու Մանանդյանները կրոկետ խաղալիս, Ձաղվեր, 1914
Hovhannes Tumanyan
Hovhannes Tumanyan

Related works

Hovhannes Tumanyan
Poem

Մայրըդ էն օրն ասում էր ինձ...

Մայրըդ էն օրն ասում էր ինձ,Թե՝ զուր թողիր տունը ձեռից,Էնքան էժան ու էնքան հեշտ,Էնքան հարմար, անհըրաժեշտ... Նա տակավին չի իմանում,Թե աշխարհքն էր ին…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Սըրտիս թագուհի...

Սըրտիս թագուհի,Կարոտել եմ քեզ.Ա՜խ, ի՜նչ կըլինիՀանկարծ հայտնըվես Եվ, թեկուզ իսկույնԴարձյալ չըքանաս,Ինչպես գիշերվանԿարճատև երազ։Միայն թե տեսնեմ Պատ…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Կտակ

Դե գրի, տեր հայր։ «Յանուն հօր և որդոյ...»(Այսպես անիրավ բա՞ն եք տեսել, տո.Կյանքս մաշելով փող դիզեմ այսքան,Հիմի իմ ձեռքով տամ սըրան-նըրա…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Ծիտիկի օրորքը

Կախված է ճյուղքից ճոճը ծիտիկի. Փըչի՛, հովիկ, փըչի՛, Ճոճն օրորվի, տանի բերի Նանի՜, ծիտիկ, նանի՜։ Ծիտիկը անուշ երազ…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Պոետն ու Մուսան

Նըստած եմ մի օր ու միտք եմ անում.Միտք եմ անում, մի՜տք, ու չեմ կարենումՄի հընար գըտնեմ՝ ցավերըս հոգամ․․․Վեր կենամ, ասի, մեկի մոտ գընամ,Կըրկին պարտք …
Hovhannes Tumanyan
Ballad

Անիծած հարսը

Վաղ ժամանակ մի հայ շենումՄի հարգևոր հարսն է լինում։Նըրա բերնից՝ կեսուր–կեսառՉէին լըսել մի շունչ, մի բառ, Չէին տեսել շուրթը մի օր...Էսպես խոն…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Ես ասացի. «Դու ծաղկում ես...»

Ես ասացի. «Դու ծաղկում ես,Որպես շքեղ մի գարուն,Եվ բոլորը, ինչ որ ունես,Կյանք է թովիչ ու սիրուն... Մենակ, ափսո՛ս, սիրտդ է մեռած,Մենակ նա է չո…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Խորհրդածություն

Ո՞րն է դրախտը, վայրն երանավետ,Ուր պիտի ապրեմ գերեզմանից ետ.Մի՞թե մարդկային տառապած կյանքըՉըստեղծեց այն սուտ մխիթարանքը. Եվ մի՞թե նորա մահից սարսա…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Գրադարանս

Բազմած են շուրջըս նըրանք ամեն օր Բոլոր հանճարեղ մեծերն աշխարհքի,Երգում են, պատմում ներդաշնակ ու խորՄիտքն ու գաղտնիքը մահի ու կյանքի։ Ու էսպես՝ ինձ…
Hovhannes Tumanyan
Story

Քաջերի կյանքից

1894ՔԱՋԵՐԻ ԿՅԱՆՔԻՑ «…Քաջ լոռեցիք էլ որ իմացան, էլ դինջությունչունեին, սրանք էլ էին ուզում նրանց իրանցմեջը բերեն, պատիվ տան։ Մեկ ամս…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Մութն էր երկինքը, ոչ ոք չըտեսավ...

Մութն էր երկինքը. ոչ ոք չըտեսավԲնության գործը գիշերվա մթնում,Միայն առավոտ, երբ որ լուսացավ,Փայլում էր ցողը կանաչ դաշտերում։ Լուռ էր պոետը, թախիծը …
Hovhannes Tumanyan
Poem

Գիշերային առաջին աստղի դիմաց

Արևը թռավ, երկինք ու երկիրԱռավ խավարը գիրկն համատարած.Դուն, փայլուն աստղիկ, դարձյալ շողացիրԱրդյոք այս գիշեր ի՞նչ բերիր մարդկանց։ Դուն ավետեցիր ժամ…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Օր. Մ.-ին

Նայում եմ քեզ... միտս է գալիս,Որ տեսել եմ ուրիշ մի տեղ՝Կապուտաչյա, թարմ ժպտալիսՈւ զարդարված այդպես շքեղ։ Հա՜... դու չէիր. այն քեզ նմանՄի ծաղիկ էր,…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Երգչի վրեժը

Ծանր հեծության ժամանակներիԵվ ճընշումների անըզգա որդիք,Կամեցա սիրել, սակայն դուք բարիՍիրտըս ու հոգիս զայրույթով լցրիք։ Բայց դրա համար ես այնպես կեր…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Կգան, կանցնեն շատ-շատ ամիս ու տարի...

Կգան, կանցնեն շատ-շատ ամիս ու տարիՉի մամռոտիլ գերեզմանը այդ քարի,Եվ տանջալի նորա խաչը սրբազան,Նորա անուն՝ միշտ կմնան անսասան։ 1901