Իսահակյանը կնոջ՝ Սոֆյայի հետ
Իսահակյանը կնոջ՝ Սոֆյայի հետ
Avetik Isahakyan
Avetik Isahakyan

Related works

Avetik Isahakyan
Poem

Ամեն գարունքին

Ամեն գարունքին`Արագիլն ուրախ կիջներ մեր ծառին.Մանուկ ականջիս բարձըր կըկանչեր, -‹‹Դուրս արի խաղանք, ծաղիկ եմ բերել››: Ամե…
Avetik Isahakyan
Poem

Բարև կուտամ, չես առնի

Բարև կուտամ, չես առնի,Ոտքիդ կոխած հողն եմ, յար.Սիրտըս անխիղճ մի՛ ճմլի,Չե ո՞ր միջին դուն ես, յար: Քանց սարյակի թևը սևԻմ աչքերը շա՛տ են սև,Աչքն էլ սրտ…
Avetik Isahakyan
Poem

Սավառնում ես ցնծությամբ վառ

Սավառնում ես ցնծությամբ վառ`Քո սիրո հետ պուրակի մեջ: Հավերժական զգում ես քեզԵվ քո հուրը հավերժ անշեջ: Սգավորներ` ծանր ու դանդաղ`Տանում են լուռ մի ս…
Avetik Isahakyan
Poem

Գագաթներին մով սարերի

Գագաթներին մով սարերիԹափառեցի սերըս լալով.Լացըս քամին զով սարերիԼսեց, տարավ թևին տալով: Ու լըսում եմ լուռ գիշերինԼացըս հիմա ամենուրեք.Միշտ ծեծում է …
Avetik Isahakyan
Poem

Ծառերի վրա աշունը դալուկ

Ծառերի վրա աշունը դալուկՀըծծում է մեղմիկ մի դեղին նըվագ`Թախծոտ ու անո˜ւշ … Լեռների վրա ձյունել բարակ,Ուր, կարծես, իրենց փետուրը քնքուշ,…
Avetik Isahakyan
Poem

Նազան-աղջի՛կ, Շուշան-Շուշի՛կ,

Նազան-աղջի՛կ, Շուշան-Շուշի՛կ,Տես մութն ընկավ-հովն ընկավ,Ցոլցլալով աստղերն ելան,Քունն աչերիս ցած իջավ: Նխշուն ծաղիկ – սիրուն եղնիկ,Թող գիրկդ ըն…
Avetik Isahakyan
Fairy tale

Նուկիմ քաղաքի խելոքները

Ժամանակին մի քաղաք է եղել Նուկիմ անունով: Անունը կա , բայց տեղը մինչև հիմա հայտնի չէ:Այդ քաղաքը շատ ցուրտ է եղել` երկու ձմեռ, մի ամառ:Մի օր ժողովուրդ…
Avetik Isahakyan
Poem

Այսօր ձեր տուն մեծ խնջույք կա

Այսօր ձեր տուն մեծ խնջույք կա,Դու կըբուրես վարդի պես.Չորս բոլորըդ հարուստ տղա,Դու կըփայլես աստղի պես:Ձեր տան առաջ` ձյուն ու գիշեր,Ա˜խ, ես կանգն…
Avetik Isahakyan
Poem

Շոպենի թաղման քայլերգը

Մի շքեղ, սիրուն երիտասարդիԹաղման թափորն էր:Սգանվագը հնչում էր տխուր.Գնում էինք լուռ,Դանդաղ, մտազբաղ`Եվ նվագի մեջ լսվում էր, կարծես,Հուսաբեկ ձայնը թշվ…
Avetik Isahakyan
Poem

Իրիկունն եկավ, տնե – տուն մտավ,

Իրիկունն եկավ, տնե – տուն մտավ,Վառեց ճրագներ` կարմիր ու պայծառ.Բարի երեկոն, Ա˜խ, ինձ տես չեկավ,Ու տունս մնաց սրտիս պես խավար: Տուն դարձա…
Avetik Isahakyan
Poem

Հուրհրում էր արևն ուրախ

Հուրհրում էր արևն ուրախ,Գետն էր գնում քաղցրակարկաչ.Չորս դիս` գարնան կարմիր ծիծաղ,Վարդեր կարմիր, կարմիր կակաչ: Արտույտն երգով ճախրում էր վեր.Արոտներո…
Avetik Isahakyan
Poem

Ձյուն է գալիս ու թախծալիր

Ձյուն է գալիս ու թախծալիրԾածկում դաշտերն ամայի. –Քնքո՛ւշ, քնքուշ ինձ սիրեիր,Ու նոր մեռած լինեի … Հեկեկայի սրտիս սրտումԱնունդ անո՛ւշ ու …
Avetik Isahakyan
Poem

Իմ սիրուն մանկիկ, ննջում ես մուշ – մուշ

Իմ սիրուն մանկիկ, ննջում ես մուշ – մուշ,Բարձին ցան ու ցիր մազերդ քնքույշ,Ոսկի ժպիտ է խաղում շրթունքիդ,Ոսկե երազ է համբուրում հոգիդ: 1910
Avetik Isahakyan
Poem

Մնացի կարոտ իմ հայրենիքին

Մնացի կարոտ իմ հայրենիքին, -Օտար աշխարհում, լուռ թափառական.Կարոտ մայրենի սրտագին խոսքին,Մնացի մենակ, խեղճ որբի նման: Իմ սիրտն այնտեղ է, ուր աստղամեր…
Avetik Isahakyan
Poem

Ասում են, թե` դու այնպես

Ասում են, թե` դու այնպեսՄոռացել ես ինձ այնպես,Որ երբ անունս են տալիս,Հազիվ միտքդ եմ գալիս: Բայց, նազելի՛ս, ձեր բակումԱյն լորին է դեռ ծաղկում,Որի քնք…