Հովհաննես Թումանյանը
Հովհաննես Թումանյանը
Hovhannes Tumanyan
Hovhannes Tumanyan

Related works

Hovhannes Tumanyan
Poem

Երկու հոգի

Մարդիկ կյանքում իրար համարԱմեն մի տեղ ու ամեն օր՝Որը ուժեղ, որը տըկար՝Կամ պաշտպան են կամ պրոկուրոր։ Մինը գիտի լոկ չար վայրկյանԵվ չարագործ ու թըշնա…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Գարնան հրավեր

Բացվում են գարնանՕրերը պայծառ.Կգա՞ս, իմ ընկե՛ր,Գընանք դեպի սար, Գընանք դեպ այնտեղ՝ երկնահաս վերև,Կյանքը լայնարձակ, երկինք ու արև...Փըթթում են գարն…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Ա՜խ, ի՜նչ լավ են սարի վըրա...

Ա՜խ, ի՜նչ լավ են սարի վըրաԱնցնում օրերն, անո՜ւշ, անո՜ւշ,Անըրջային, թեթևասահԱմպ ու հովերն անո՜ւշ, անո՜ւշ։ Ահա բացվեց թարմ առավոտՎարդ է թափում սարին…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Թմկաբերդի առումը

ՆԱԽԵՐԳԱՆՔ Հե՛յ, պարոննե՛ր, ականջ արեքԹափառական աշուղին,Սիրո՛ւն տիկնայք, ջահե՛լ տըղերք,Լա՛վ ուշ դըրեք իմ խաղին։Մենք ամենքըս հյուր ենք կ…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Հիշողություն հայրենիքից

Այս կրծքի տակ ապականված,Հեռու կյանքի ժըխորից,Դեռ մի հնչյուն կա պահպանվածԻմ մանկության օրերից։ Եվ երբեմն պատահում է,Որ հնչում է նա հստակ,Կյանքի ձայ…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Մանուկն ու ջուրը

Ամպոտ սարեն ուրախ ձենովՋուր է գալիս, անցնում շենով։Մի թուխ մանուկ դուրս է վազել,Ձեռքն ու երես պաղ լըվացել, Լըվացել է ձեռքն ու երես,Ու դարձել է՝ խո…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Համերգ

Վտակը ժայռից ներքև է թռչում, Թափ առած ընկնում քարերի գլխին, Զարկում ավազին, շաչում է, ճչում, Ճչում անհանգիստ, փրփուրը բերնին։ Ինչպես ծերունին, ձա…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Տիկին Նիմֆա Գորոդեցկուն

Հյուսիսի կողմից,Խստաշունչ հողմիցԵկաք դուք մեզ մոտ,Մեր անհոգ, ուրախ Ու զոռով խաղաղԵրկիրն արևոտ։Եկաք ու ընկաքՄի նոր դըժընդակՓոթորկի առջև, Ուր կիտվո…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Աղոթք

Սողոմոնի պես, տեր,Ես խելք չեմ ուզում,Ինձ երկար օրերԵվ փող տուր բազում։ Մի ձեռք էլ շոր,Միայն մոդնի, տեր,Մին էլ մի հաստ փոր,Տրոստ, ակնոցներ։ Եվ բավ…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Վերջին օրը

Եփրատի ափին դեմուդեմ եկած՝Զարկվում էին խիստ, զարկվում ու զարկումԱննահանջ ու քաջ խըմբերը հայիԵվ քուրդն ու թուրքը կիտված արենխում։ Երբ որ հոգնեցին ե…
Hovhannes Tumanyan
Fairy tale

Բարեկենդանը

Ժամանակով մի մարդ ու մի կնիկ են լինում։ Էս մարդ ու կնիկը իրար հավանելիս չեն լինում։ Մարդը կնկանն է ասում հիմար, կնիկը՝ մարդուն, ու միշտ կռվելիս են …
Hovhannes Tumanyan
Poem

Տարոնի առավոտը

Կարմիր արևն առավոտյանՊայծառ ցոլաց դեպի Մուշ,Ծավալվեցավ ծովի նմանՄշու դաշտը քաղցրահուշ։ Նրա շուրջը խոշոր դեմքովԿանգնած, լեռներն ահագին,Քնաթաթախ, լո…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Շուռ է գալիս ծանըր քարը...

Շուռ է գալիս ծանր քարըՄեր մոր կրծքից տենչավառ,Վեր է կենում մեր աշխարհըԱվերներից անհամար... Հե՜յ, ջա՛ն տղերք, ուս տվեք, ո՜ւս,Միահամուռ, միաբան,Հե…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Կորուստից հետո

Խնդրի՛ր, սիրտ իմ կարոտակեզ,Սիրտ իմ պանդուխտ, վշտաբեկ,Խնդրիր նրան, որ այլևս քեզՍփոփելու չէ երբեք։ Կանչի՛ր, կանչի՛ր, գուցե կանչիսՀնչյունները ըղձական…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Կաքավի ողբը

Ա Կըտուցը լիքը արինԿաքավը նըստել քարին,Ձեն է տալիս, կըղկըղում,Գանգատ անում հավքերին. Ա՛յ քուրիկնե՜ր,Ա՛յ հավքե՜ր։Բուն շինեցի էս սարում,Ձագ հանեցի ան…