Հովհ. Թումանյանը և դուստրը՝ Նվարդը, գթության քույրերի և որբերի հետ, Էջմիածին, 1915
Հովհ. Թումանյանը և դուստրը՝ Նվարդը, գթության քույրերի և որբերի հետ, Էջմիածին, 1915
Hovhannes Tumanyan
Hovhannes Tumanyan

Related works

Hovhannes Tumanyan
Ballad

Չարի վերջը

Լինում է մի սար,Էն սարում մի ծառ,Էն ծառում փըչակ,Փըչակում մի բուն, Բընում երեք ձագ,Ու վըրեն Կըկուն։ Կո՛ւկու, կո՛ւկու, իմ կուկուներ,Ե՞րբ պիտի դուք…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Հայի տրտունջը

(Ֆելիետոնի փոխարեն) Զարմանք բան է մեր բախտն, ախպեր,Հայ գործիչին ինչ էլ անես,Լավ տեղ կըտաս, պատիվ թե սեր,Վերջը պետք է դու փոշմանես. Ահա, ես…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Փիսոն

Փիսոն, փիսոն մլավան,Թավրիզ թողեց, փախավ Վան,Լեզուն թաթխան, երկար պոչ,Ինչ որ ուզեց, ասին՝ ո՛չ։ Փիսոն գնաց գողեգող,Փորը դատարկ, սիրտը դող,Դունչը մեկ…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Տիկին Նիմֆա Գորոդեցկուն

Հյուսիսի կողմից,Խստաշունչ հողմիցԵկաք դուք մեզ մոտ,Մեր անհոգ, ուրախ Ու զոռով խաղաղԵրկիրն արևոտ։Եկաք ու ընկաքՄի նոր դըժընդակՓոթորկի առջև, Ուր կիտվո…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Հիշողություն հայրենիքից

Այս կրծքի տակ ապականված,Հեռու կյանքի ժըխորից,Դեռ մի հնչյուն կա պահպանվածԻմ մանկության օրերից։ Եվ երբեմն պատահում է,Որ հնչում է նա հստակ,Կյանքի ձայ…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Արփենիկի ալբոմից

Դու չըգիտե՞ս՝Ինչու եմ եսԱնբուժելիՏըխուր էսպես։ Ինչ ունեի լավ ու պայծառ՝Ընկա՜ն, հանգա՜ն մի-մի, մի-մի.Օրորանս էլ՝ միակ, որ կար,Արնոտ եղավ ու թըշնա…
Hovhannes Tumanyan
Letter

նամակ Օլգա Մաճկալյանին

Դսեղ―Թիֆլիս 18 9/15 88 ամի, ի Դսեղ Օլինկա ջան, Եթե իրավ՝ հոգին է չափում ժամանակը, ապա տարիք են անցել քեզնից հեռանալու օրից։ Այս չընդունես իբրև…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Օ՜, լո՛ւռ կաց, ընկե՛ր, այդ ինչ ես երգում...

Օ՜, լո՛ւռ կաց, ընկեր. այդ ի՞նչ ես երգում.Ինչո՞ւ ես խաղաղ հոգիս փոթորկումՈւրախ օրերի սիրելի երգովԵվ սիրտս վառում անցյալի կրակով... Քո ձայների հետ վ…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Մի հառաչանք

Ես տեսա հսկաՏաղանդի մի գործ՝Անհաշտ ՊոնտոսիԱփերն ալեկոծ. Տեսա ծովափնյաԺայռերը մեծ-մեծ,Տեսա, հիացա,Ու սիրտս բացվեց.Ու նըրա միջից, Որպես վանդակիցԱրծ…
Hovhannes Tumanyan
Fairy tale

Խելոքն ու հիմարը

Երկու ախպեր են լինում․ մինը՝ խելոք, մյուսը` հիմար։ Խելոք ախպերը միշտ բանեցնում ու չարչարում է հիմարին։ Էնքան չարչարում է, որ հիմարը հուսահատվում է, մ…
Hovhannes Tumanyan
Ballad

Մուկիկի մահը

Ծիտիկն ու Մուկիկն ախպերացան։ Գետիափին բուն շինեցին, մտան մեջը։Մի օր Ծիտը գնաց քուջուջ անելու, ետեկավ, տեսավ Մուկիկը մեռել է։ Ծնկանըզարկեց. Վա՜յ, ա…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Կաքավի գովքը

Արև բացվեց թուխ ամպերեն,Կաքավ թըռավ կանաչ սարեն,Կանաչ սարեն՝ սարի ծերեն,Բարև բերավ ծաղիկներեն. Սիրունի՜կ, սիրունի՜կ, Նախշուն կաքավիկ…
Hovhannes Tumanyan
Poem

Մանկություն

Երբ որ գարշելով տեսնում եմ շուրջսՄոլեգնած կյանքի պատկերը ցավոտ,Հաճախ, մանկությո՛ւն, խռոված հոգուսՆերկայանում ես ինչպես առավոտ։ Եվ մանկան նման արտա…
Hovhannes Tumanyan
Story

Գրազը

1 Այնտեղ սարերն իրար են հանդիպել, իրենց արանքում մի մեծ ձոր են ստեղծել, որ կոչվում է Մութը Ձոր։ Մութը Ձորը բաժանում է հայերին ու թուրքերին իրարից։ …
Hovhannes Tumanyan
Poem

Քոշաքարում ես վազել եմ...

Քոշաքարում ես վազել եմԵղնիկի հետ երազ, Անուշ,Զըմրուխտ սարում երազել եմՉընաշխարհիկ երազ, Անուշ։ Զըմրուխտ սարը ամպ է պատել,Իմ արևի լույսը վատել,Աստծ…