Դսեղում, Թումանյանի կիսանդրու առաջ: Վազգեն Սարգսյան, Հրանտ Մաթևոսյան , Տիգրան Մանսուրյան , Վանո Սիրադեղյան, 1994թ
Դսեղում, Թումանյանի կիսանդրու առաջ: Վազգեն Սարգսյան, Հրանտ Մաթևոսյան , Տիգրան Մանսուրյան , Վանո Սիրադեղյան, 1994թ
Vazgen Sargsyan
Vazgen Sargsyan
Hrant Matevosyan
Hrant Matevosyan
Vano Siradeghyan
Vano Siradeghyan
Tigran Mansuryan
Tigran Mansuryan

Related works

Hrant Matevosyan
Article

Ահա Զահրատը

Սա Թումանյանն է.Դու մի անհայտ Բանաստեղծ ես, չտեսնըված մինչ էսօր,Առանց խոսքի երգ ես թափում հայացքներով լուսավոր:Ես էլ, ասենք, զարմանալի Ընթերցող եմ բա…
Vano Siradeghyan
Article

Թուրքերը Մեղրին տանում են

Քիչ հավանական տարբերակ: Այնքան քիչ, որքան պառլամենտի գնդակահարությունն էր հավանական Հայ ազատագրական շարժումը, թերեւս, թեւակոխում է ամենաուշագրավ փու…
Hrant Matevosyan
Article

Հավատավոր ջանք

Գրականությունը Աղաբաբյանի դավանանքն էր: Կան՝ որ հավատի նրա զորությունը չունեն և կան՝ որ իրենց հավատի խոսքը չունեն: Նա իրեն սիրո ու երկրպագության էր տ…
Hrant Matevosyan
Article

Դիմանալ և դիմակայել է պետք

Մեր հասարակությունը մարդակեր հասարակություն է, մենք այդ հասարակությունից ծնված ժողովուրդ ենք և դեպի մարդասիրություն ճեղք ենք բացում, հաճախ տեսնում ե…
Hrant Matevosyan
Article

Մեր տան հավասար անդամը

«Հայֆիլմի» էկրանին հարյուր անգամ հույս ու հավատով սևեռվելուց և գրեթե նույնքան անգամ էլ կինոդահլիճը անհարմարության ինչ-որ զգացումով թողնել…
Hrant Matevosyan
Article

Ես, իմ հայրենիքը, իմ արվեստը

Վաստակավոր Սարյանն ասում է ուսանող Սարյանի մասին. «Վասնեցովի մոտ նկարած իմ էտյուդը բավական հաջող ստացվեց։ Վասնեցովը գովեց ինձ և խորհուրդ տվեց մ…
Hrant Matevosyan
Article

Երանի այն զորագնդին, որի գլուխը ինքն էր

Դաժանորեն պայծառ ու դաժանորեն սև մի ամբողջ հարյուրամյակի մեջ իր լրումն է առնում մարդկության ամենակատարյալ արարումներից մեզ բաժին ընկած եզակիի՝ բանաստ…
Hrant Matevosyan
Article

Եվ դժվար է շարունակելը, և անհրաժեշտ է շարունակելը

– ...Ձեր կարծիքով՝ այսօր մեզ ամենից շատ ի՞նչ է պետք:– Հայրենիք է պետք:– Հայրենի՞քն է մեզ պետք, թե՞ մենք՝ Հայրենիքին:– Մի ֆրազ…
Vano Siradeghyan
Article

Էրիվանի խանության ժամանակները

Հիմա Երեւանը անդառնալիորեն վերադառնում է անցած դարասկզբի իր կարգավիճակին, երբ ոչ մի առնչություն չուներ Կովկասի եւ Փոքր Ասիայի արդյունաբերության, առեւ…
Vano Siradeghyan
Prose

Չհիշվող պատերազմ

Պ արզվեց, որ մեր ժողովուրդը պատերազմ չի համարում այն պատերազմը, եթե ժողովրդի կեսին չեն բնաջնջում եւ երկրից մնացածին չեն վտարում: Կամ՝ երկրի ողջ չափա…
Hrant Matevosyan
Article

Պարույրը

Պարույրի նախնիներից թերևս միայն Թումանյանը և Չարենցն են գրականության վրա այդքան պարտավորություն առել. ինչ պետք է լինի խոսքը և ինչ չպետք է լինի։ Եվ նր…
Vano Siradeghyan
Story

Գառ-ախպերիկ

Ց երեկը՝ էլի ոչինչ, ցերեկը իրենն առնում էր։ Թեև տունը կարեկցանքով մեկուսացված էր գյուղի գործնական անցուդարձից, կյանքի աղմուկն իր գործն անում էր. աքլ…
Vano Siradeghyan
Article

Նախընտրական «նանարներ»՝ Քոչարյանի համար

Մարդկային այն խուրդան, որով շրջապատել է իրեն Քոչարյանը, այդ դասը մի սովորություն ունի՝ ծննդյան օրը կամ գործ կպցնելու առթիվ, կամ պարզապես կիրակի օրով …
Hrant Matevosyan
Story

Հողը և գյուղը

Օհանես պապը մի հարյուր տարի առաջ թողնում-փախչում է Հաղպատի հողատեր Զառ-բարաթով-Աբդուլաշվիլուց։ Նրա ետևից գալիս են ուրիշներ՝ փախած սույն կամ ուրիշ իշխ…
Hrant Matevosyan
Article

Կայանանք մշակութապես

– Վարպետ:– Վարպետդ պայմանականորեն ընդունեցինք:– Լավ: Կան գրողներ, որ խուսափում են իրենց ժամանակից, խուսափում են օգտագործել ժամանակի…