Ավետիք Իսահակյան, Հովհաննես Բաղրամյան, Արամ Խաչատրյան, Հայկանուշ Դանիելյան, Երևան, 1946
Ավետիք Իսահակյան, Հովհաննես Բաղրամյան, Արամ Խաչատրյան, Հայկանուշ Դանիելյան, Երևան, 1946
Avetik Isahakyan
Avetik Isahakyan
Aram Khachatryan
Aram Khachatryan

Related works

Avetik Isahakyan
Poem

Հայրենի հողը

Եղել է հնում, պերճ արևելքումՄի քաջ զորավար՝ հայրենապաշտպան,Աոանց ընկճելու երկրի թշնամուն՝Նըրա սուրը երբեք չի մտել պատյան։Նըրա արձակած տեգը խոլականԹշն…
Avetik Isahakyan
Letter

Հովհաննես Բաղրամյանին, 1955թ․, դեկտեմբերի վերջ

Մեծարգո և շատ սիրելի Հովհաննես Խրիստաֆորովիչ.Ամենից առաջ շնորհավորում եմ Ձեր նոր տարին, ցանկանալով Ձեզ երկար և առողջ կյանք, նորանոր հաջողություններ ի…
Avetik Isahakyan
Poem

Ես ձեզ ասում եմ`  կըգա Ոգու սով

Ես ձեզ ասում եմ` կըգա Ոգու սով,Եվ դուք կըքաղցեք ճոխ սեղանի մոտ,Կընկնեք մուրալու հափրած որկորով`Հըրեղեն խոսքի, վեհ խոսքի կարոտ: Լրբենի ծաղրով արհամա…
Avetik Isahakyan
Poem

Նրանք իմ կյանքը երազ դարձուցին

Նրանք իմ կյանքը երազ դարձուցին –Կուսական մաքուր աչերը անո՛ւշ.Ցամաքած սիրտըս նորից լացուցին,Հոգիս վառեցին երգերով քնքո՛ւշ,Շուրջըս փռեցին աստղիկ …
Avetik Isahakyan
Poem

Սի՛րտ իմ, սպասի՛ր, գուցե արշալույս

Սի՛րտ իմ, սպասի՛ր, գուցե արշալույսՈղջունե երկինք, գուցե մանուշակՇա՛ղ տա բյուրեղներ, գուցե մի նոր լույսՀալածե մութը, գուցե հաղթանակՏանիս կռվի մեջ &nda…
Avetik Isahakyan
Poem

Եվ արծիվ մի սև իջավ սըրարշավ

Եվ արծիվ մի սև իջավ սըրարշավ,Իջավ երկնքից և կուրծքըս փշրեցԵվ սիրտըս կըտցեց, և սիրտս տարավԴեպի վե˜հ լեռներ, ժայռեր բարձրաբերձ: Եվ նետեց սիրտըս …
Avetik Isahakyan
Poem

Անդարձ գնացած

Ամպերն են իջնում բարձր քերծերից,Թռչնակըս ինչո՞ւ այսքան ուշացավ,Դողում է սիրտս մռայլ կասկածից,Ու մութը քանի գնաց , թանձրացավ:Եվ ճեղքելով ամպ ու մշուշ`…
Avetik Isahakyan
Poem

Հիմա հեռավոր, վեհ Հիմալայան

Հիմա հեռավոր, վեհ ՀիմալայանԱյն երկնասըլաց, վես բարձունքներում.Հախուռըն, ինչպես ալեկոծ օվկիան,Հոծ, սոսկավիթխար ամպերն են եռում: Եվ մըրըրկահույզ ամպրո…
Avetik Isahakyan
Poem

Գետակի վրա

Գետակի վրաԹեքվել ուռին.Ու նայում է լուռՎազող ջրերին: - …Երազ – աշխարհումԱմեն բան հավետԳալիս է, գնումՈւ ցնդում անհետ: Եվ գլուխը կախ`Նա …
Avetik Isahakyan
Poem

Մեղքի և զղջման երգեր

IԱրևի ոսկին ծով – մազերիդ մեջ,Գարունը ծաղկած` այտերիդ վրա,Ժպտուն աստղերը` աչերումդ անշեջ:Վարդի ճոխ բուրմունքը շրթունքիդ ցայտուն,Թավիշ դեղձերը վ…
Avetik Isahakyan
Poem

Լազուր երկնքով ամպեր են անցնում

Լազուր երկնքով ամպեր են անցնում,Ու սալվի ուռին կուլա գետափին.Ամպերի շուքը դաշտերն է ծածկում,Սիրտս կրծում է կսկիծը խորին … Վառ արևն հանգավ սրե…
Avetik Isahakyan
Poem

Առաջին արցունքները

Գարնան արևը անհուն համբույրովԴուրս կոչեց կյանքի ծլին ու ծաղկին,Եվ մանուշակը կապույտ աչերովԱնմեղ, միամիտ ժպտաց ամենքին: Եկավ զեփյուռը շշնջաց նրաԿույս…
Avetik Isahakyan
Poem

Լալկան ուռին մեղմ կը խշշա

Լալկան ուռին մեղմ կը խշշաԾովի ափին, ժեռ ափին,Լուռ թառեր է ճուղքի վրաՎա՛յրի, տխուր աղավնին: Աչքը գցած հեռո˜ւ տեղեր,Աղավնին խոր կըթախծե ……
Avetik Isahakyan
Letter

Հովհաննես Հովհաննիսյանին, 1913թ․, ապրիլի 30, Ժնև

Շատ սիրելի բանատսեղծ`Հովհան. ՀովհաննիսյանինԱյս հանդիսավոր օրը, որ հայ հասրակության գիտա¬կից մասը գալիս է Քո վաղաժամ ճերմակած գլուխը պսակելու, ես…
Avetik Isahakyan
Poem

Մեղմիկ քայլում է երեկոն քնքուշ

Մեղմիկ քայլում է երեկոն քնքուշ,Ծովը մետաքսե քղանցքն է փռել,Նոճիներն ափից շրշում են անուշ,Ճայերն այրերում նիրհել են լռել: Երկինքն ու ծովը գրկել են իր…