Ավետիք Իսահակյան, 1917թ., սեպտեմբերի 6, Ժնև
Ավետիք Իսահակյան, 1917թ., սեպտեմբերի 6, Ժնև
Avetik Isahakyan
Avetik Isahakyan

Related works

Avetik Isahakyan
Parable

Գայլն ու սոխակը

Այս վաղեմի չար աշխարհում,Գարնան մի օր, լուսածագին,Անտառի մեջ գայլը րոնեցՍոխակին:Գայլի ճմլող, սուր ճանկերում,Նուրբ հույզերի երգիչը հեգԹպրտում էր ու ծղ…
Avetik Isahakyan
Poem

Հոգի կուտամ, հոգի տու՛ր ինձ

Հոգի կուտամ, հոգի տու՛ր ինձ,Իմ նազելի աչագեղ:Սիրտըս – սև արտ, սերդ – ալ վարդ,Թո՛ղ բողբոջի նա այնտեղ.Սիրտըս – գիշեր, սերդ – վա…
Avetik Isahakyan
Poem

Ձեր շարքերի մեջ կտրիճ ընկերներ

Ձեր շարքերի մեջ կտրիճ ընկերներ,Կանգնած եմ` հոգիս հիացքով վառված.- Դեպի կռվի դաշտ ազատ, անվեհերԳնում եք, թռնում փոթորիկ դառած: Դուք ժողովրդի ազնիվ զա…
Avetik Isahakyan
Poem

Զմրուխտյա երգեր, երազներ շքեղ

Զմրուխտյա երգեր, երազներ շքեղ,Գարնան վարդի հետ եկան, գնացին.Համբույր ծաղկաբույր և սեր հրաշագեղԳարնան հովի հետ եկան, գնացին: Ուրիշի նման բույն չըշինե…
Avetik Isahakyan
Poem

Գիտե՛մ, երկիրը շա˜տ դարեր հետո

Գիտե՛մ, երկիրը շա˜տ դարեր հետոԵվ պիտի սառի, ճողք – ճեղք պատառվի.Եվ այն սառցի տակ, մութ վիհերի մեջՄարդկությունը ողջ` մեռնի ու թաղվի &ndash…
Avetik Isahakyan
Poem

Վտարված եմ ես

Վտարված եմ եսՀայրենի երկրից.Մի անհայտ ուղիԼուռ տանում է ինձ: Ու՞ր եմ գնում ես,Ու՞ր պիտի հանգչիմ,Ու՞ր պիտի լինիԿայանըս վերջին: Ձյունն եկավ, ծածկեցՈւ…
Avetik Isahakyan
Poem

Անհուն երկնում աստղերն անշեջ,

Անհուն երկնում աստղերն անշեջ,Գիտե'մ, շա˜տ են ինձ սիրում.Վարդ – արշալույսն ամպերի մեջԱմենից շուտ ինձ է գըրկում.Ե՛ս էլ, ե'ս էլ ձեզ իմ սըրտո…
Avetik Isahakyan
Poem

Լուսնյակ գիշեր, լույս

Լուսնյակ գիշեր, լույս – ուրուՇղարշային ու սնդուս.Շշնջում են իրարուԲարդիներս հինավուրց: Եվ կարծես թե` հեռավորԱյն օրերն են շշնջում,Երբ քո սիրով …
Avetik Isahakyan
Poem

Դուման դառավ ծովը բոլոր

Դուման դառավ ծովը բոլոր,Երկնուց բռնած մուժն առավ.- Ի՞նչ ման կուգամ միտքս մոլոր,Սիրտս խոլոր, խոժոռ ցավ: Ծո՛վ, քեզի տամ հիվանդ սիրտս,Կուզես լավցու, թե…
Avetik Isahakyan
Poem

Եղբայրության կամ թե սիրո

Եղբայրության կամ թե սիրոԽոսքը ես ձեզ չեմ ավետում, -Պատգամները չարի, բարվոՁեր ոտների տակն եմ նետում: Կյանքն է պայքա՛ր` գոռ ու դաժա՛ն,Ճզմի՛ր մարդուն և…
Avetik Isahakyan
Poem

Յա՛ր, աչերըդ արեգական

Յա՛ր, աչերըդ արեգական շողքով վառված ծովի նըման,Աբրեշումե մազերդ արձակ ծո՛ւփ-ծո՛ւփ կըտան հովի նըման,Վար կընայես խղճուկ գերուդ …
Avetik Isahakyan
Poem

Լազուր երկնքով ամպեր են անցնում

Լազուր երկնքով ամպեր են անցնում,Ու սալվի ուռին կուլա գետափին.Ամպերի շուքը դաշտերն է ծածկում,Սիրտս կրծում է կսկիծը խորին … Վառ արևն հանգավ սրե…
Avetik Isahakyan
Poem

Նազան-աղջի՛կ, Շուշան-Շուշի՛կ,

Նազան-աղջի՛կ, Շուշան-Շուշի՛կ,Տես մութն ընկավ-հովն ընկավ,Ցոլցլալով աստղերն ելան,Քունն աչերիս ցած իջավ: Նխշուն ծաղիկ – սիրուն եղնիկ,Թող գիրկդ ըն…
Avetik Isahakyan
Poem

Ա˜խ, ես սիրու ճամփի ափում

Ա˜խ, ես սիրու ճամփի ափումՄենակ բուսած վայրի վարդ եմ.Անց ու դարձի փոշին ծփունՎերաս իջած, կորած վարդ եմ: Սիրունները պարտեզներիՔնքուշ պահած…
Avetik Isahakyan
Poem

Օրերն հալվում են օրերի նման

Օրերն հալվում են օրերի նման,Եվ ամեն վայրկյան մեռնում է ներկան.Ապրած օրերըս – սուզվող քարավանԱնհունության մեջ հավիտենական: Ոսկի մանկության ոսկի…