Ավետիք Իսահակյան, 1917թ., սեպտեմբերի 6, Ժնև
Ավետիք Իսահակյան, 1917թ., սեպտեմբերի 6, Ժնև
Avetik Isahakyan
Avetik Isahakyan

Related works

Avetik Isahakyan
Poem

Անհայտ ծովերի լազվարթ ափերում

Անհայտ ծովերի լազվարթ ափերումԼուսեղեն մի բախտ միշտ կանչում է ինձ. –Ես դեգերեցի մոտիկն ու հեռուն,Չըգտա նրան, որ կանչում է ինձ: Բայց հոգիս չունի…
Avetik Isahakyan
Parable

Արջն ու օձը

Ինչպես եղավ, որ մի անգամԱրջն ու օձը դարձան ընկեր,Ընկեր դարձան ու բարեկամ:-Մեկըս քնի,Մեկըս հսկե,Իրար շահենք,Իրար պահենք,Ընկերովի կյանք վայելենք:Այսպես…
Avetik Isahakyan
Parable

Վարազն ու աղվեսը

Վարազը ժեռուտ քարերի վըրա Անխոնջ եռանդովՍըրում էր մեկ-մեկ ժանիքներն իրա:Հեգնող ժպիտովԱղվեսը նրան հարց արավ, ասաց.-Ո՛վ կտրիճ եղբայր,Ո՛չ կովի լուր կա և…
Avetik Isahakyan
Poem

Ա˜խ, ուռենի, վշտիս ընկե՛ր,

Ա˜խ, ուռենի, վշտիս ընկե՛ր,Գթոտ երկրի հառաչանք.Սփռիր վերաս դողդոջ ստվերԱնհույս սրտիս սփոփանք: Անամպ երկի՛նք, սիրուն գիշե˜ր,Լուսնի շողե&ti…
Avetik Isahakyan
Poem

Ավիկին

Կյանքիդ ուղին լինի պայծառ,Ամեն քայլդ` ազնիվ, արդար:Լինես խոհուն, լինես գիտուն,Եվ ունենաս սիրտ զգայուն:Լինես բարի և անբասիր,Ընկերներիդ սրտով սիրես,Երբ…
Avetik Isahakyan
Poem

Գագաթներին մով սարերի

Գագաթներին մով սարերիԹափառեցի սերըս լալով.Լացըս քամին զով սարերիԼսեց, տարավ թևին տալով: Ու լըսում եմ լուռ գիշերինԼացըս հիմա ամենուրեք.Միշտ ծեծում է …
Avetik Isahakyan
Poem

Մատաղ սիրտըս խաս – բաղի պես

Մատաղ սիրտըս խաս – բաղի պեսԾառով, ծաղկով կանանչ էր.Սերս էլ նազան բլբուլի պեսՍրտումս անուշ կըկանչեր: Ինձի ասիր, աղջի՛կ սիրուն,- Քու բլբուլին զա…
Avetik Isahakyan
Poem

Ես որ մեռնիմ` ինձ կթաղեք

Ես որ մեռնիմ` ինձ կթաղեքԱլագյազի լանջերում,Որ Մանթաշից հովերը գան,Վրաս հևան ու երթան, Գերեզմանիս չորս դին փռվինՑորեն արտերն ու ցոլան,Եվ ուռիներն` մա…
Avetik Isahakyan
Poem

Զորահավաք էր: Շտապ տուն եկավ

Զորահավաք էր: Շտապ տուն եկավԶինվորի զգեստ հագած մի տղա.- Մայրիկ, ինձ օրհնիր, - պատանին ասավ, -Ես էլ կռվի դաշտ գնալու եղա … Ուշաթափ ընկավ խեղճ…
Avetik Isahakyan
Poem

Հեռո˜ւ ափերում միտքըս թափառեց

Հեռո˜ւ ափերում միտքըս թափառեցԱզատ ու մենակ թևերը փըռած.Ժպիտն աստղավառ, կընճիռը մըռայլ,Ժպիտն աստղավառ, կընճիռը մռայլ,Ինչպես ստվերներ մըտքիս հետ …
Avetik Isahakyan
Poem

Դեպի  անապատ հողմը կըսուրա

Դեպի անապատ հողմը կըսուրա,Խոր լռության մեջ կանցնի կմարի.Դեղին քարերե իմ շիրմի վրաԿըբուսնի մենակ տատասկը վայրի; Եվ անապատում, և հավերժականԱնուրջում …
Avetik Isahakyan
Poem

Նոր Տարու գիշերը

Գիշերվա կեսին զանգակատնիցՀնչեց նոր տարվա ժամը ցնծալից:Անցավ հին տարին, անցել է ինչպեսՄի հավերժություն մինչև այս րոպես,Մի հավերժություն անհուն, անսահմ…
Avetik Isahakyan
Poem

Քայլում եմ մենակ անտառի խորքում

Քայլում եմ մենակ անտառի խորքում,Դեղին տերևը թափվում է վերաս.Ո՛չ վիշտ եմ սգում, ո՛չ սեր եմ երգում, -Իմ հոգում չըկա ո՛չ աստղ, ո՛չ երազ: Եվ մըխրճվում ե…
Avetik Isahakyan
Poem

Սի՛րտ իմ, սպասի՛ր, գուցե արշալույս

Սի՛րտ իմ, սպասի՛ր, գուցե արշալույսՈղջունե երկինք, գուցե մանուշակՇա՛ղ տա բյուրեղներ, գուցե մի նոր լույսՀալածե մութը, գուցե հաղթանակՏանիս կռվի մեջ &nda…
Avetik Isahakyan
Fairy tale

Ամենապիտանի բանը

Ժամանակով Արևելքի մի հրաշագեղ աշխարհում արդարամիտ և խելացի մի թագավոր է եղել: Նա ունեցել է երեք որդի:Եղավ, որ այդ թագավորը ծերացավ և կառավարության սա…