Ավետիք Իսահակյան, 1917թ., սեպտեմբերի 6, Ժնև
Ավետիք Իսահակյան, 1917թ., սեպտեմբերի 6, Ժնև
Avetik Isahakyan
Avetik Isahakyan

Related works

Avetik Isahakyan
Poem

Գարո՞ւնն է ծաղկել իմ շուրջը հիմա

Գարո՞ւնն է ծաղկել իմ շուրջը հիմա,- Այդ` վառ բուրմունքն է ծով – ծով մազեչիդ.Արև՞ն է ժպտում իմ սրտի վրա,- Այդ` հուրհրանքն է հրաշք – աչերիդ:…
Avetik Isahakyan
Poem

Ես աշխարհի մեջ երազն եմ սիրել

Ես աշխարհի մեջ երազն եմ սիրել –Քո շուշան հոգին, քո հոգին քնքուշ,Եվ չեմ տենչացել երբեք քեզ տիրել –Քո շուշան հոգին, քո հոգին քնքուշ: Աղբյո…
Avetik Isahakyan
Poem

Տիեզերական զանգ

Եվ ես ապատում և անապատումԼուռ թափառում եմ` հոգիս ծանրացածԱնլույծ խոհերով, վշտով անպատումԵվ տենչանքներով տիեզերատարած:Եվ հանկարծորեն` պարզ ու աննսեմ,…
Avetik Isahakyan
Poem

Ցերեկվա ոսկի լույսերը մեռան

Ցերեկվա ոսկի լույսերը մեռան,Ծածկել է թևը մթին լռությանԱնտառ, լեռ ու ձոր:Քնել են անդորր`Ուղիներ փոշոտ, կամուրջ սալհատակ`Անդուլ ծեծկըված կուռ ոտների տա…
Avetik Isahakyan
Poem

Արևի տակ սոսկ մի օր է լինելու

Արևի տակ սոսկ մի օր է լինելու,Որ ինձ համար բախտավոր է լինելու,Բայց այդ օրը զգալու չեմ ես, ավա˜ղ,Որովհետև մեռած օրս է լինելու: 1932 Փարիզ
Avetik Isahakyan
Poem

Կյանքի ժխորից մտա անապատ

Կյանքի ժխորից մտա անապատ.Գիշերը եկավ, բազմեց փառավոր,Եվ հոգնած հոգիս մեղմիկ ու հանդարտԳիշերը գրկեց …Աստղերը երկնի անհուն խորքերիցԱնհուն հայացք…
Avetik Isahakyan
Poem

Լուսնյակ գիշեր, լույս

Լուսնյակ գիշեր, լույս – ուրուՇղարշային ու սնդուս.Շշնջում են իրարուԲարդիներս հինավուրց: Եվ կարծես թե` հեռավորԱյն օրերն են շշնջում,Երբ քո սիրով …
Avetik Isahakyan
Poem

Նայում են ցոլուն աստղերը անշեջ

Նայում են ցոլուն աստղերը անշեջԼուռ անապատին քնքուշ հայացքով.Եվ ծավալվում է մըռայլ հոգուս մեջԼուռ անապատը խո՛ր գաղտնիքներով: Եվ նրա անհուն, հավերժ ղո…
Avetik Isahakyan
Parable

Մի մկան պատմություն

Իր թաքստից` մթին ու խոր,Մկան մեկը ելավ մի օր,Գանգատ գնաց բնության մոտ. Քո դեմ, ասաց, գանգատ ունիմ,Ով բնություն.Այս ի՞նչ բախտ ես վիճակել ինձ.Առջևս` մ…
Avetik Isahakyan
Poem

Կարծես` երեկ էր

Կարծես` երեկ էր,Ես մանուկ պայծառ,Թռվռում էի դալար ծառն ի վեր:Եվ սակայն այսօր մռայլ է հոգիս.Ճնշում է մի ձեռք հոգնած ուսերիս: Բայց դեռ երեկ էր`Սրտով ս…
Avetik Isahakyan
Poem

Գարունն եկավ կարմիր – կանանչ

Գարունն եկավ կարմիր – կանանչ,Արշալույսով, ծիածանով.Գարունն` հագած շողք ու ճաճանչ`Գոգն ու ծոցը ծաղիկներով: Ականջներին թռչուններիՀազար բույրով ս…
Avetik Isahakyan
Poem

Դո՛ւ ջի՛նջ և հե՛զ մի թիթեռ ես

Դո՛ւ ջի՛նջ և հե՛զ մի թիթեռ ես,Եվ նո՛ւրբ, և սո՛ւրբ թևերով.Սիրտըդ, վըճիտ` թըռվըռում եսԳե՛շ, գա՛րշ, մարդկանց վըրայով. – Դու, որ մաքուր մի թիթեռ ե…
Avetik Isahakyan
Poem

Հայրենի աղբյո՛ւր

Հայրենի աղբյո՛ւր,Երգերս վըճիտՀյուսել կուգայիԲյուրեղ կարկաչիդ: Ես հիմա այնպե˜սՀոգնած եմ ու լուռ, -Դո՛ւ հավերժ կերգես,Հայրենի աղբյո՛ւր … …
Avetik Isahakyan
Poem

Վտարված եմ ես

Վտարված եմ եսՀայրենի երկրից.Մի անհայտ ուղիԼուռ տանում է ինձ: Ու՞ր եմ գնում ես,Ու՞ր պիտի հանգչիմ,Ու՞ր պիտի լինիԿայանըս վերջին: Ձյունն եկավ, ծածկեցՈւ…
Avetik Isahakyan
Poem

Տարիներ հետո քեզ տեսա նորից

Տարիներ հետո քեզ տեսա նորից,Սիրտըս արտասվեց, բայց ժպտացի ես,Նույն աղջիկն էիր` չքնաղ բոլորից,Հոգուս մտերիմ, հարազատ այնպե՛ս: Աչքերդ մեղմով հանգչեցին …