Ավ. Իսահակյանը տիկին Սոֆիի և դերասան Թադևոս (Թաթիկ) Սարյանի հետ իր առանձնատան այգում
Ավ. Իսահակյանը տիկին Սոֆիի և դերասան Թադևոս (Թաթիկ) Սարյանի հետ իր առանձնատան այգում
Avetik Isahakyan
Avetik Isahakyan

Related works

Avetik Isahakyan
Poem

Ասպետի սերը

Հին ժամանակ իր ամրոցում ոսկեղենԿըբնակվեր հուր ու հրաշք մի աղջիկ.Ու կսպասեր, որ հեոավոր տեղերենԻր երազի ասպետը գար գեղեցիկ:Եվ ձին հեծած, բանակներով հա…
Avetik Isahakyan
Poem

Մռայլ բանտիս նեղ լուսանցքից

Մռայլ բանտիս նեղ լուսանցքիցԱստղեր տեսա հեզաչյա,Որ սըգավոր ու թախծալիցՆայում էին ինձ վըրա: Մայրըս, քույրըս միտըս ընկան,Որ հայրերիս սուրբ հողումԻնձ կը…
Avetik Isahakyan
Letter

Հովհաննես Թումանյանին, 1908թ․, ապրիլի 21

Սիրելի Օհաննես,Շնորհավոր Զատիկդ. լսեցի, որ տեղ ես գնալու. թե գնում ես՝ բարի ճանապարհ, թե մնում ես՝ մնացի՛ր խաղաղությամբ։Ուզում էի մոտ օրերս Թիֆլիզ գա…
Avetik Isahakyan
Poem

Անհա'յտ, անորո'շ

Անհա'յտ, անորո'շ, անձև' տենչերովՁգտում է հոգիս հեռու', շատ հեռու՛.Տխուր ու մռայլ, ինչպես մշուշ – ծով,Խուլ հեծեծում է ափերի վրա,Եվ ինչպես երազ -…
Avetik Isahakyan
Poem

Ահա նորեն գարուն եկավ

Ահա նորեն գարուն եկավ.Օ˜, կտրեցե՛ք, օ˜, կտրեցե՛քԼեզուները թռչունների,Որ չհանդգնեն երգել անհոգԵրգերն իրենց տարփանքների`Մեր մորթված մանուկն…
Avetik Isahakyan
Poem

Մարդկանց խոսքերին է՛լ չեմ հավատում

Մարդկանց խոսքերին է՛լ չեմ հավատում,Հոգիս գիշատվեց սիրո կեղծիքից,- Ես կուզեմ հանգչել լո˜ւռ անապատում,- Ես կուզեմ հանգչել բոլո՛ր ցավերից ……
Avetik Isahakyan
Poem

Արևելքից մի հավք եկավ

Արևելքից մի հավք եկավՈսկի հակինթ թևերով, -Վառ արևի խորքից եկավԱշխարհով մեկ` ձայն տալով. - ‹‹Ես եմ կյանքը. – կյանքն է երազՄեծ քնի…
Avetik Isahakyan
Poem

Ես ծերացա … մի՛ զարմանար

Ես ծերացա … մի՛ զարմանար,Որ ես թեև դեռահաս,Թեև դեմքըն իմ վշտահարՆոր է գգվում աղվամազ: Մի՛զարմանար … մտքով արդենԵս մեր կյանքը ապրեցի.Ցն…
Avetik Isahakyan
Ballad

Լիլիթ

(Հրեական առասպել) Աստված՝ երկինք ու երկիր և բոլոր կենդանիներն ու բույսերը իր արարչական մի սոսկ խոսքով ստեղծելուց հետո` առավ անասունների ոտքի տակ ընկ…
Avetik Isahakyan
Poem

Թռած սիրո զառ թևերով

Թռած սիրո զառ թևերով`Ես քեզ տեսա աստղերի մեջ,Աչերդ լի արևներով,Դեմքդ` շո՛ղ – շո՛ղ լույսով անշեջ: Գիշերն` անքուն, ցերեկն` երգով,Գերին դառա քո դ…
Avetik Isahakyan
Poem

Օրերն հալվում են օրերի նման

Օրերն հալվում են օրերի նման,Եվ ամեն վայրկյան մեռնում է ներկան.Ապրած օրերըս – սուզվող քարավանԱնհունության մեջ հավիտենական: Ոսկի մանկության ոսկի…
Avetik Isahakyan
Letter

Ռոմանոս Մելիքյանին, 1927թ․, փետրվար, Երևան

Սիրելի Ռոմանոս.Մորաքույրիս թոռի մասին է խնդիրս – Հեղինե Մազմանյան, ով սովորում է քեզ մոտ:Նրանս տնտեսական վիճակը տխուր է. հայրներ մեռավ, և ամբող…
Avetik Isahakyan
Poem

Պարզըկա գիշեր

- Պարզըկա գիշե˜ր…Աստղերն երկնքում լուռ պսպղում են,Շողերը լուսնի դիպել են սարիՁյունոտ կողերին – կողերը ցոլում, …
Avetik Isahakyan
Poem

Ամառվա կապույտ, անդորր գիշերին

Ամառվա կապույտ, անդորր գիշերին,Ժայռի կատարին նստել եմ մենակ`Հայացքըս հառած նիրհ մտած ծովին: Լո˜ւռ է ամեն ինչ և ամենուրեք.Ժամանակն` անշարժ, և ո…
Avetik Isahakyan
Poem

Լեռները` դալար, հպարտ հորձանքով

Լեռները` դալար, հպարտ հորձանքովՇարվել են շուրջըս – այնպե˜ս լո՛ւռ, լազո՛ւր.Գարունն է բուրում այնտեղ վարդերովԵվ ղողահջում են ակներ ու աղբյո…