1936թ. դեկտեմբերի 5_ին Վարպետն արդեն հայրենիքում էր
1936թ. դեկտեմբերի 5_ին Վարպետն արդեն հայրենիքում էր
Avetik Isahakyan
Avetik Isahakyan

Related works

Avetik Isahakyan
Poem

Միշտ զգում եմ ես, որ մի հեռավո՛ր

Միշտ զգում եմ ես, որ մի հեռավո՛ր,Օտա՛ր աշխարհում ինձ պես վշտահարՄի սիրտ է այրվում` անհայտ մենավո˜րԵվ երազում է, թախծում ինձ համար: Եվ թվում է …
Avetik Isahakyan
Poem

Հայրենի աղբյո՛ւր

Հայրենի աղբյո՛ւր,Երգերս վըճիտՀյուսել կուգայիԲյուրեղ կարկաչիդ: Ես հիմա այնպե˜սՀոգնած եմ ու լուռ, -Դո՛ւ հավերժ կերգես,Հայրենի աղբյո՛ւր … …
Avetik Isahakyan
Poem

Արազին

Մեր սարերեն, խո՛ր ձորերենՊըղտո˜ր – պըղտո˜ր կուգաս, Արա'զ,Մեր սրտերեն, խո՛ր աչքերենԱրուն քամեր, կերթա՛ս, Արա՛զ…Մեր սարերեն, մ…
Avetik Isahakyan
Poem

Նորից եկան գարնան անո˜ւշ օրերը,

Նորից եկան գարնան անո˜ւշ օրերը,Ցուպս առնիմ, ընկնիմ սար ու ձորերը. –Սիրտըս կուզե հեռո˜ւները սավառնել,Նո՛ր ուղիներ, նո՛ր աշխարհներ թա…
Avetik Isahakyan
Poem

Լազուր երկնքով ամպեր են անցնում

Լազուր երկնքով ամպեր են անցնում,Ու սալվի ուռին կուլա գետափին.Ամպերի շուքը դաշտերն է ծածկում,Սիրտս կրծում է կսկիծը խորին … Վառ արևն հանգավ սրե…
Avetik Isahakyan
Poem

Հոգնած նայում եմ քեզ, մելամաղձոտ

Հոգնած նայում եմ քեզ, մելամաղձոտ,Հայրենի ճահիճ, իմ սիրած մարմանդ.Ա˜խ, ինչպե˜ս լուռ ես, ինչպե˜ս վե՛հ ու լո՛ւռ.Ա˜խ, ինչպե&tilde…
Avetik Isahakyan
Poem

Դա՛րդըս լացեք, սարի սըմբուլ

Դա՛րդըս լացեք, սարի սըմբուլ,Ալվան – ալվան ծաղիկներ.Դա՛րդըս լացեք, բաղի բլբո՛ւլ,Ամպշող երկնուց զով – հովեր… Երկինք – գետինք …
Avetik Isahakyan
Letter

Շուշանիկ Մատակյանին, 1893թ․, մարտի 28, Էջմիածին

Սիրելի՛ քույրիկ.Ի՞նչ գրեմ - արցունք, տանջանք, վիշտ, հեծծանք... Թառամեցան ծաղիկները, հանգան կայծեր՛ը, ձմեռն եկավ, բուք-բորան, մառախուղ, մոայլ, անապատ,…
Avetik Isahakyan
Poem

Ո՛չ իշխանություն, ո՛չ կռիվ, ո՛չ կին

Ո՛չ իշխանություն, ո՛չ կռիվ, ո՛չ կինՉեն հափշտակում հիվանդ իմ հոգին:Ղողանջն է միայն ձիգ քարավանիՀեռավոր, անհայտ ճանապարհներիՀրապույրներով դյութում իմ հ…
Avetik Isahakyan
Letter

Շուշանիկ Մատակյանին, 1904թ․

Նորից վեր եմ աոնում գրիչս, թաթախում եմ հիվանդ, արյունոտված սրտիս մեջ և գրում եմ թեզ, Շուշիկ, մի քանի տող, գրում եմ ես՝ Ավետիք Իսահակյանս: Ինչո՞ւ եմ գ…
Avetik Isahakyan
Poem

Աշո'ւն է, քամի…

Աշո'ւն է, քամի…Տերևներն մի-մի,Արցունքի նմանԴողացին, ընկան… Փչում է, ասես,Ունայնության պես,Քամին ամեհիՃամփում ամայի: Սմքել է հոգիսՄռայ…
Avetik Isahakyan
Poem

Ա˜խ, մեր սիրտը լիքը դարդ, ցավ,

Ա˜խ, մեր սիրտը լիքը դարդ, ցավ,Օր ու արև չըտեսանք.Վա՛խ, մեր կյանքը սևով անցավ,Աշխարհից բան չիմացանք: Հարուստ մարդիկ կուտեն – խմենԱշխարհի …
Avetik Isahakyan
Poem

Ես կուզեի արևավառ

Ես կուզեի արևավառԱնապատը ամայի, -Ուր մեն – մենակ և վըշտահարԹափառեի ու լայի: Աշխարհից դուրս ու սրտաբաց –Անապատում ամայիՏաք ժայռերը ամուր …
Avetik Isahakyan
Poem

Ինչ ես գազազում, ի՛մ վիրավոր սիրտ

Ի՞նչ ես գազազում, ի՛մ վիրավոր սիրտ,Որ գազազում ես, ի՞նչ պիտի անես.Աշխարհը իրեն ճամփով կընթանա,Դո՛ւ խեղճ, դո՛ւ անզոր, ի՞նչ պիտի անես: Մարդն այս աշխար…
Avetik Isahakyan
Parable

Վարազն ու աղվեսը

Վարազը ժեռուտ քարերի վըրա Անխոնջ եռանդովՍըրում էր մեկ-մեկ ժանիքներն իրա:Հեգնող ժպիտովԱղվեսը նրան հարց արավ, ասաց.-Ո՛վ կտրիճ եղբայր,Ո՛չ կովի լուր կա և…